our news

Αντιφασεϊσμός & Σημεία για έναν antifa καταφατικό φασεϊσμό

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,171 other followers

…είναι antifa, illuminati, swag συγχρόνως
βάζω το άλφα μες στην πυραμίδα
αναρχο-μασώνος…

θα τις τρώς-ήτα άλφα

του fu ku

Ο φασέος, όρος που διατηρούν αριστεροί/ες, αντιεξασιαστές/στριες της ελληνικής φοιτητιώσας νεολαίας και όχι μόνο για αυτούς που αδρά κινούνται περιοδικά σε τροχιά γύρω από την περιφέρειά τους δίχως να μοιάζουν να ενδιαφέρονται να διατηρήσουν αυτά τα όρια κίνησης ή να δημιουργήσουν μόνιμους πολιτικούς δεσμούς με τους τελευταίους, μοιάζουν λίγο με χίψτερ, άλλοι είναι πιο swag.
Πώς ετυμολογείται ο όρος; Ψάχνοντας πιθανές ετυμολογίες σταχυολογώ τα εξής:

α.«η φάση»: διαδικασία στην οποία εμπλέκεται κανείς με κάποια περιοδικότητα από την οποία αντλεί ηδονή και όχι χρηματική ή άλλη συμβολική απολαβή (χόμπι, πάρτι κλπ)

β.«σε φάση»: επιρρηματική φράση που δείχνει μία απατηλή επιτέλεση

γ.«κάνω φάση»: επιδίδομαι σε -κατά κανόνα- μη διειδυτική ερωτική συνεύρεση

δ.«περνάω φάση»: χοντρικά, η στεγανότητα της ταυτότητάς μου με εγκαταλείπει φάση: (στη φυσική) μέγεθος που αναφέρεται σε περιοδικές εξισώσεις (πχκυματικές), μετράει είτε :
1.μία χρονική διαφορά ανάμεσα στην πραγματοποίηση δύο όμοιων διαταραχών, ή
2.το χρονικό στάδιο εξέλιξης στο οποίο βρίσκεται ένα περιοδικό φαινόμενο

Το (μη-)συνδετικό σημείο όλων των άνωθι ετυμολογιών είναι σαφώς μία ενδεχομενικότητα, μία κίνηση και κάτι σίγουρα μη στέρεο ή δύσκαμπτο.

Μπορούμε να μιλήσουμε για επιτελεστικότητα, για ροή,περιοδικότητα και αλλαγή (κατάστασης και λοιπών).

Εύκολα κατανοούμε ότι όταν οι αριστεροί/αντιεξουσιαστές μιλάνε για φασέους αναφέρονται σε (οιονεί) απεδαφικοποιημένα υποκείμενα. Νομάδες που ρέουν στα πάρτι τους, ενίοτε στις πορείες, δεν έχουν σταθερή σχέση με τις οργανώσεις/ομάδες του α/α χώρου, δεν έχουν σταθερές απόψεις ίσως ούτε καν πάγιες ταυτότητες.

Φασέος είναι αυτός που οι άλλοι άνθρωποι πιστεύουν ότι είναι φασέος. Ακολουθείται από μία (φασέικη) «αξία», αντιληπτή κυρίως μέσω εποπτείας και όχι κάποιας λογικής. Μάλιστα, αν δεν πάρουν οι α/α τα προληπτικά τους μέτρα, αυτή η αξία δύναται να σπιλώσει και εν τέλει να χαρακτηρίσει ολόκληρα εγχειρήματα και ομάδες.

Πάντα υπάρχει ένας φόβος μη τυχόν και οι καταλήψεις τους χαρακτηριστούν φασέικες, ότι δηλαδή το παρακάνουν με τα πάρτι, με τις προβολές ταινιών και την απόλαυση.

Κάποιος υποψιασμένος θα έχει ήδη αντιληφθεί ένα γνωστό μοτίβο,θα τον βοηθήσουμε να σιγουρευτεί για αυτό.

Μελαγχολία (και παράνοια) στην pomo πραγματικότητα

dachrave2Δε θα ισχυριστούμε ότι έχουμε ξεμπλέξει με τις πειθαρχικές κοινωνίες (όπως τις ονομάζει ο Φουκώ), τις κοινωνίες του εργοστασίου, της σταθερής και στεγανής οικογένειας (των στεγανών χώρων εγκλεισμού με λίγα λόγια) και του ατόμου ως ασυνεχούς παραγωγού. Μιλάμε σίγουρα όμως για ένα υβρίδιο και σαφώς, μπορούμε να μιλήσουμε για μία εξάπλωση και ένταση σε ζώνες του κοινωνικού, αυτού που ονομάζουμε κοινωνία του ελέγχου. Κοινωνίες όπου τα άτομα ως συνεχείς παραγωγοί κινούνται με τρόπους που μπορούν προσεγγιστούν από κυματικές συναρτήσεις. Η μετάβασή τους από την οικογένεια, στο σχολείο, το πανεπιστήμιο στο χώρο δουλειάς ή τον στρατό μπορεί να παρομοιαστεί με τον μετατονισμό αυτού του κύματος που περιγράφει το άτομο. Έτσι τα όρια των παλαιότερα στεγανών εγκλεισμών θολώνουν και εσωτερικεύονται.

Το αν όμως αυτή η κίνηση του ατόμου είναι περισσότερο ενδεχομενική, τελείως τυχαία ή βρίσκεται σε μία μετα-σταθερότητα (μάλιστα οι φασέοι δεν είναι όσο απεδαφικοποιημένοι αναπαρίστανται) δεν αφορά τους αντι-φασέους στο ελάχιστο. Άλλο είναι αυτό για το οποίο πασχίζουν οι αντιφασαίοι.

Νοσταλγοί του περιφραγμένου κόμματος, της δυνατής μονολιθικής παράταξης, της ομοιογενούς συλλογικότητας και της τσιμεντένιας ταυότητας, έχουν προσδεθεί σε μία τεχνητή -πια- εδαφικότητα την οποία δε λένε να εγκαταλείψουν, οι αντι-φασέοι θεωρούν ότι θα φέρουν πίσω τις πειθαρχικές κοινωνίες αν ξεμπλέξουν με τους φασέους- κάποιοι κατ’ επίφαση υπόσχονται και νίκες του κινήματος αν καταφέρουν και αυτούς τους περιπλανώμενους να τους βάλουν επιτέλους στη θέση τους.

Αρνούνται λοιπόν να αποδεχτούν την, πρώτα-πρώτα, δική τους κατάσταση, λες και το να ξεμπερδέψει κανείς από την τυχαιότητα είναι ζήτημα πολιτικής ένταξη, λες και μία σταθερή ταυτότητα είναι κάτι εφικτό.

Μπορούμε να δούμε λοιπόν τον αντι-φασέικο λόγο ως ένα σύμπτωμα του δομικού αντισημιτισμού της ελληνικής νεολαίας, που όπως αναφέρει ο Σαρτρ για τον αντισημίτη ότι είναι «[…] ο άνθρωπος που θέλει να είναι ένας ανηλεής βράχος […]», κόντρα στην ενδεχομενικότητα της ζωής.

Περνάω φάση

Είναι κοινοτοπία να μιλήσουμε για το πλήγμα που έχουν δεχθεί οι συμπαγείς ταυτότητες. Το μόνο προβληματικό είναι ότι στο λόγο ο φασέος λειτουργεί ως η μετωνυμία αυτής της κατάστασης και δείχνει την αδιαλλαξία της ελληνικής «ριζοσπαστικής» νεολαίας να αποχωριστεί την αίσθηση του ανήκειν στην εθνική κοινότητα.

Αντί να ενστερνιστεί αυτήν τάση, να αποχωριστεί τον μύθο που τον θέλει ελπίδα του έθνους ως φοιτητή/τρια και νεανία/δα αντιδρά προβάλλοντας στον φασέο τα δεινά της pomo πραγματικότητας και της έλλειψης θέσης εντός της συμβολικής τάξης του εθνικού λόγου.
Αντί να παραδοθεί σε αυτήν την αντι-παραγωγή ενάντια στην αριστερά και το έθνος, ο
αντι-φασέος ατσαλώνεται στην ταυτότητά του, στήνει μία παρανοϊκή μηχανή απέναντι σε -αυτό που νομίζει- απεδαφικοποιημένες ροές φασέων.

Ο φασέος μας κλέβει την απόλαυση

Αυτή την απουσία της αναπαράστασής του εντός της συμβολικής τάξης του αριστερού/αναρχικού εθνικού λόγου κάνει τα αποκείμενα να μοιάζουν να απολαμβάνουν κάτι το οποίο τα υποκείμενα του (αντιφασέικου) λόγου στερούνται εξ αιτίας ακριβώς της διαμεσολάβησης του νόμου (δηλ. της συμβολικής τάξης).

Με απλά λόγια, οι φασέοι παρασιτούν, κοιτάνε μόνο τον κώλο, έρχονται μόνο στα πάρτυ και απολαμβάνουν απεριόριστα κάτι το οποίο οι σωστοί α/α δεν επιτρέπεται. Οι α/α πρέπει να αγωνίζονται και να κάνουν τα μοιράσματά τους, ακόμα, στις πορείες δεν πρέπει να κάνουν μπαλαμούτι και τα πάρτυ πρέπει να τα διοργανώνουν με μέτρο.

Η αλήθεια είναι ότι αν αντιδιαστείλουμε την ζωή του φασέου όπως την φαντάζονται οι α/α, και τη ζωή που κάνουν οι α/α στη πλειοψηφία τους δε θα βρούμε και πολλές διαφορές. Αυτό όμως δεν έχει καμία σημασία εφόσον αυτό το σχήμα της κλεμμένης απόλαυσης αρχίσει να κερδίζει έδαφος.

Πτυχία με αξία

Παρ’ όλο που το παραδοσιακό σύνθημα του φοιτητικού συνδικαλισμού χάνει έδαφος, στον αντι-φασέικο λόγο βλέπουμε και την πανεπιστημιακή γνώση ένα ακόμα τόπο αντιπαράθεσης α/α ασκητών και ηδονιστών/παρτάκηδων φασέων.
Όταν οι αριστεροί διατυπώνουν παράπονα ότι οι συμφοιτητές τους δεν έχουν «επίγνωση του κοινωνικού νοήματος» του αντικειμένου σπουδών τους δεν κάνουν τίποτα άλλο παρά να συνεχίζουν τη μυθολογία της κλεμμένης απόλαυσης.

Εδώ πέρα οι φασέοι που δεν δεσμεύονται με τη σχολή τους υποτίθεται απολαμβάνουν την γνώση με τρόπο εργαλειακό. Κι αυτή η απόλαυση υποτίθεται εκπίπτει της συμβολικής τάξης καθότι φέρεται να μη συνδέεται με το κοινωνικό.

Πράγματι, για την αντίληψη που διατηρεί ο έλληνας α/α για την γνώση μπορούμε να αντιπαραβάλλουμε την βιβλική ιστορία των πρωτόπλαστων και της πτώσης τους από την Εδέμ (την πατρική εστία και προστασία) αφού η γυναίκα βάλει τον άντρα σε πειρασμό για τον απαγορευμένο καρπό (εδώ η γνώση η οποία αποκτάται εφάπαξ, όπως ένα πτυχίο με αξία). Αυτή η απόκτηση της γνώσης συνοδεύεται από ενοχές, οι οποίες σηματοδοτούν την προσχώρηση στην συμβολική τάξη της εθνικής κοινότητας της οποίας ο φασέος υποτίθεται εκφεύγει.

Φασέος, όπως φασώνομαι…

…δηλαδή υιοθετώ μία στάση απέναντι στην σεξουαλική επιθυμία που δεν οργανώνεται βάσει του φαλλογοκεντρισμού.
Η περιστασικότητα που έχει το φάσωμα ξεφεύγει από την μονογαμική αφήγηση με την οποία η ελληνική οικογένεια γαλούχησε τα νειάτα των πανεπιστημίων.

Οι φασέοι γλείφονται, ψηλαφίζονται, φιλιούνται μα επουδενί δεν προχωράνε στο «ολοκληρωμένο», «αντρικό» διεισδυτικό και ετεροκανονικό σεξ. Δεν είναι αρκετά σκληροί και δεν είναι λίγες οι φορές που θα ακούσει κανείς από τα alpha (και μη) males των α/α/α να κοκορεύονται για την υπερχοή της αρρενωπότητάς τους έναντι των πρώτων.

Οι ψύχραιμες αντι-φασέικες φωνές

Όταν ζορίσει κανείς τον συνδικαλιστή ενάντια στον αντιφασεϊσμό του αυτός θα αντιπροτείνει ότι δεν είναι αποτελεσματικοί στο να παράγουν ανταγωνιστικοί πολιτικοί, σαν να είναι ανταγωνσιτική πολιτική μετρήσιμη, κάποιο πρόγραμμα που θα πρέπει να ακολουθηθεί.

Πουστράκια, παρτάκηδες, καλυνηχτάκηδες, χίψτερ, μπερδεμένοι;

Το ζητούμενο δεν είναι τι ακριβώς τι είναι οι φασέοι. Το προβληματικό είναι ότι κατασκευάζεται έτσι η αναπαράστασή τους από τους πειθαρχημένους του ανταγωνιστικού κινήματος.

Advertisements

2 Comments on Αντιφασεϊσμός & Σημεία για έναν antifa καταφατικό φασεϊσμό

  1. Μα…τι λές;

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: