our news

Πρωτομαγιά του 2016

Αντί σχολίου για την 1η Μάη 2016

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,137 other followers

α’
Το οχτάωρο δεν έχει αρχή, μέση
και τελειωμό

Από τη δουλειά στην ανεργία
από την ανεργία στη δουλειά
μια μαύρη τρύπα η εργασία
που όλα τα ρουφά

Ορίζει τα παιδικά μας χρόνια
την ώρα της ενηλικίωσης καθορίζει
και μετά της αγάπης τα εύκολα και τα δύσκολα
το χώμα στο σκαμμένο λάκκο φτυαρίζει

Μήνας όμοιος έρχεται
μήνας όμοιος φεύγει
ζωή ολόκλειστη σαν σε τάφο
καταμεσής μιας παιδικής χαράς

Όταν σ’ αγγίζουν στη θέση της καρδιάς
έντρομος ξαφνιάζεσαι
απάνω σου φυτρώνουνε λυπημένα κρίνα
ποτισμένα από τα δάκρυα της χαράς
που κόπηκε από νωρίς μεμιάς

Μήνας όμοιος έρχεται
μήνας όμοιος φεύγει
και ο φόρος αίματος του οχταώρου
αρχή και τελειωμό δεν έχει

β’
Σήμερα πρώτη του Μαγιού
λαμπρή γιορτή της Άνοιξης
κι εθνική αργία

Το αίμα που έτρεξε ποτάμι
στου Σικάγου την απεργία
έγινε νερό μεταλλικό
και παύση αναψυχής
από του οχταώρου
τη διαρκή ψυχρολουσία

Στα χέρια της πολιτείας
τα παιδιά δε μετράνε πια τ’ άστρα
μαθαίνουνε να ζωγραφίζουνε
με πλαστικές μπογιές και χρώματα
ψεύτικα τοπία
και με χάρτινες καρδούλες ονειρεύονται
πότε θα γίνουνε σπουδαία και μεγάλα

γ’
Σήμερα πρώτη του Μαγιού
λαμπρή γιορτή της Άνοιξης
κι εθνική αργία

Μικροί και μεγάλοι στους εξοχικούς κάμπους
και στους αγρούς ξεχύνονται
δραπετεύουν από της πόλεως την τύρβη
και φτιάχνουνε στεφάνια μαγιάτικα
με τα άνθη που τρυγούνε

Τα χρόνια που αλόγιστα περάσαν
μάδησαν όλες τις μαργαρίτες, τις βιόλες, τις παπαρούνες
κι απ’ τ’ απεγνωσμένα στόματα των λουλουδιών
βγαίνει ευωδιά αβάσταχτη το παραμιλητό τους
που πάνε οι καιροί σαν παλιώνουνε
κι αν ποτέ μέρες ηλιόλουστες θα ξαναρθούνε

Το γλυκό γέλιο των παιδιών
ανάμνηση πικρή απέγινε
μια ανωτέρα δύναμη
από τα χέρια τα επήρε
και στο αύριο τα έσυρε

Το γλυκό γέλιο των παιδιών
έσβησε πάνω στα χείλη που ωρίμασαν
κι έπεσε σα ρώγα σταφυλιού
από τσαμπί αρρωστημένο
μες στ’ αδηφάγα στόματα των ημερών
που όλο έρχονται
παλιώνουνε και πάνε

δ’
Ένα σκόρδο για τη βασκανία
ένα αγκάθι για τον εχθρό
κι ένα στάχυ για την καλή δουλειά!
Να προφυλάξουν όλοι το έρμο σπιτικό τους
επιθυμούνε από την ώρα την κακιά

Στα μπαλκόνια, στις αυλόπορτες
στις κεντρικές των πολυκατοικιών τις εισόδους
κρέμονται μες στην απελπισία τους
τα στεφάνια της πρωτομαγιάς

ε’
Σήμερα πρώτη του Μαγιού
λαμπρή γιορτή της Άνοιξης
κι εθνική αργία

Μήνας όμοιος έρχεται
μήνας όμοιος φεύγει
κι η Άνοιξη όπως ήρθε κι αυτή θα φύγει
σαν ένας άλλος βαρύς χειμώνας
μέσα στην παγωμένη καρδιά του οχταώρου

Τα στεφάνια που κρεμάστηκαν
στις πόρτες και στα μπαλκόνια
για να διώχνουνε την κακιά την ώρα
γρήγορα τα φύλλα τους θα τα χάσουνε
τα κλαδάκια τους θα ξεραθούνε
και ξεγυμνωμένες θα απομείνουν μέσα μας
να μεγαλώνουν του κακού οι ρίζες

Lucifugo, a diavolo in corpo

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: