our news

«Tod ist ein Meister aus Deutschland» Σχόλιο για μία γερμανική δικαστική απόφαση δικαιολόγησης απόπειρας εμπρησμού Συναγωγής

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,135 other followers

πυρπολημένη συναγωγή κατά τη «Νύχτα των Κρυσtάλλων»

Mόνο προβληματισμό και οργή προκαλεί η είδηση ότι γερμανικό επαρχιακό δικαστήριο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας έκρινε ότι μία απόπειρα εμπρησμού το 2014 από Γερμανούς παλαιστινιακής καταγωγής εις βάρος Συναγωγής, η οποία απόπειρα τελέσθηκε στην πόλη Βούπερταλ (περιοχή μάλιστα που λειτούργησε ναζιστικό στρατόπεδο εξόντωσης), συνιστούσε πράξη εκδήλωσης κριτικής προς το Ισραήλ για την πολιτική του στη σύγκρουση της Γάζας και όχι ενέργεια αντι-σημιτικού μίσους. Σημειώνουμε εδώ ότι η Συναγωγή στην ίδια πόλη είχε αποτελέσει αντικείμενο εμπρησμού κατά τη διάρκεια των ναζιστικών πογκρόμ της «Νύχτας των Κρυστάλλων» κατά των Εβραίων το 1938.

Η εν λόγω δικαστική απόφαση και το σκεπτικό το οποίο την συνοδεύει, συνιστά επί της ουσίας τη θεσμικοποίηση/κανονικοποίηση της σχετικοποίησης/δικαιολόγησης του αντισημιτισμού με νομιμοποιητική βάση τα όσα γίνονται στην Γάζα. Με αυτήν την απόφαση το γερμανικό κράτος μας υπενθυμίζει ότι ένα βασικό του θεμέλιο και υπόβαθρο, είναι ο είτε συγκεκαλυμμένος, είτε απροκάλυπτος ρατσιστικός και δομικός αντισημιτισμός.

Η πολεμική μας στην απόφαση και σε όσους μετέρχονται αντίστοιχων επιχειρημάτων και δικαιολογήσεων του αντισημιτισμού, δεν εφορμάτε από δικαιωματιστική σκοπιά, αλλά από όσα συμπύκνωνε το 1844 η προτροπή του Μαρξ η οποία περιέχεται στο κείμενό του με τίτλο «Κριτική της Εγελιανής Φιλοσοφίας του Κράτους και του Δικαίου»: «Πόλεμος στις γερμανικές συνθήκες».

Η κατά Μαρξ «γερμανική συνθήκη», η οποία θα οδηγήσει 80 χρόνια αργότερα στην κυριάρχηση του ναζισμού, δεν είναι εθνικό προνόμιο ή ιδιαιτερότητα της Γερμανίας. Συνιστά μία σύνθετη και πολυδιάστατη οικονομική, κοινωνική, ιδεολογική και πολιτισμική διαδικασία η οποία προκύπτει από τις ίδιες τις αντιφάσεις του καπιταλισμού και ανά περιστάσεις μπορεί να οξύνεται από τη γενικότερη κρίση του πολιτισμού της αξίας και να συγχρονίζεται με αυτήν.

Αυτή η διαδικασία αναδύεται από την συντηρητική αντίδραση απέναντι στην ανάδυση και την αναπαραγωγή της «αστικής κοινωνίας» και πιο συγκεκριμένα από την συντηρητική αντίδραση απέναντι στην ίδια την κυκλοφορία του κεφαλαίου με τη μορφή του χρήματος και του τόκου. Αυτή την συντηρητική αντίδραση η οποία αναπαράγεται ευρέως μέσα στη σύγχρονη αριστερά με την ταμπέλα του ποικιλώνυμου και αφηρημένου/φετιχοποιημένου «αντικαπιταλισμού», στην εποχή τους οι Μαρξ-Ένγκελς την στηλίτευαν ως «φεουδαρχικό σοσιαλισμό». Η κορύφωση αυτής της εν γένει διαδικασίας είναι αυτό το οποίο ο Aντόρνο ονόμαζε «μικροαστική εξέγερση» και είναι αυτό ακριβώς το οποίο αναδεικνύει τον ναζισμό/φασισμό σε κρατική εξουσία.

Από αυτή τη σκοπιά η ελληνική, η ουγγρική, η πολωνική συνθήκη (οι αναφορές είναι ενδεικτικές) είναι στην ουσία τους η γερμανική συνθήκη την οποία μας καλεί ο Μαρξ να πολεμήσουμε.

YΓ: Πηγή της είδησης στάθηκε το σχετικό ρεπορτάζ της 13/1/2017 από την εφημερίδα «Jerusalem Post Diaspora» το οποίο υπογράφει ο Benjamin Weinthal. URL: http://www.jpost.com/Diaspora/German-court-calls-synagogue-torching-an-act-to-criticize-Israel-478330

YΓ 1: Ο τίτλος του άρθρου είναι στίχος από το ποίημα του ποιητή Paul Celan (1920-1970) με τίτλο «Todesfuge» (Η Φούγκα του Θανάτου).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: