our news

Αφηγήσεις #04 “Σημειώσεις πολιτιστικού εργάτη Παναγιώτη Μανιάτη”

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,266 other followers

Μια σύντομη παρουσίαση του βιβλίου “η ποίηση στην Οκτωβριανή επανάσταση”

Το βιβλίο για την ποίηση στην Οκτωβριανή Επανάσταση κυκλοφόρησε το Δεκέμβρη του 2014. Από μικρός σε πορείες σε κάποια φάση άρχισα να διαβάζω και να γράφω ποίηση. Στην ενασχόλησή μου με τη ρώσικη διάβαζα για τον κάθε απαράδεκτο που θα μπορούσε να είχε ζήσει και επί Τσάρου και αναρωτιόμουν μα καλά δεν υπήρχαν επαναστάτες ποιητές τον Οκτώβρη; Έτσι άρχισα να ψάχνω, πρώτα στο ίντερνετ και ύστερα σε αρχεία. Καβαλούσα το παπί και πήγαινα Εθνική Βιβλιοθήκη, ΕΛΙΑ, Φλωράκης. Ακόμα αισθάνομαι τον ήλιο που έτρωγα καλοκαιριάτικα για την Καλών Τεχνών.

Το υλικό σιγά σιγά συγκεντρωνόταν και οι μεταφράσεις σοβιετικών ποιημάτων, παρμένες από προοδευτικά και κομμουνιστικά έντυπα του 20ου αιώνα, σχημάτισαν ένα πάκο. Μόλις εξέτασα το περιεχόμενο κατάλαβα ότι για το βιβλίο έπρεπε να επιλέξω αποσπάσματα έτσι ώστε η ποιητική δημιουργία και σε τελική ανάλυση η ίδια η επανάσταση να μη φαίνονται παλιακά.

Με στόχο την κάλυψη του κενού που υπάρχει στην ελληνική αλλά και τη διεθνή, κυρίως χωρών που δεν οικοδομήθηκε σοσιαλισμός, βιβλιογραφία, έγραψα μια μελέτη που εξετάζει το σχηματισμό και την ανάπτυξη της σοβιετικής ποίησης από την προεπαναστική στη μετεπαναστατική περίοδο και συγκεκριμένα μέχρι και τα χρόνια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Το χρονικό όριο τοποθετήθηκε εκεί γιατί δεν μπόρεσα να έχω ασφαλή εκτίμηση για την ποίηση της ύστερης σταλινικής περιόδου ενώ για την αντίστοιχη που γράφτηκε μετά το 20ο συνέδριο προέκυπτε θέμα πνευματικών δικαιωμάτων. Επιπλέον μέρος αυτής αφορούσε αντισοβιετικούς ποιητές που τους είχαν μεταφράσει κάτι αντισοβιετικοί τύποι οπότε σιγά μην καθόμουν να τους ζητήσω και την άδεια.

Τρία χρόνια μετά, η προσπάθεια για την ανάδειξη της σοβιετικής κληρονομιάς συνεχίζεται. Είναι προγραμματισμένες αρκετές βιλιοπαρουσιάσεις και μπορώ να αποκαλύψω ότι η συγγραφή του βιβλίου υπήρξε μια μοναχική δραστηριότητα που στην πορεία βρήκε συμπαραστάτες. Είναι ευχάριστο όταν η προσωπική ανάγκη παντρεύεται με την αναγκαιότητα.

Η σοβιετική κουλτούρα θα λάβει με τον καιρό τη θέση που της αξίζει.

Advertisements

1 Trackback / Pingback

  1. Αφηγήσεις #04 “Σημειώσεις πολιτιστικού εργάτη Παναγιώτη Μανιάτη” | mauroflight

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: