our news

Robert Kurz: “Οικονομική ευθανασία”

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,198 other followers

Στην ιδεολογία της πολιτικής οικονομίας, το χρήμα είναι ένα εξελιγμένο εργαλείο σχεδιασμένο για να παρέχει, με τον καλύτερο τρόπο, υλικά αγαθά και υπηρεσίες στην κοινωνία, και ακριβώς για αυτό το λόγο θα έπρεπε να ήταν αμελητέο με την πραγματικά οικονομική έννοια του όρου, δεδομένου ότι πρόκειται για ένα απλό πέπλο πάνω στην πραγματική παραγωγή και διανομή. Ο Μαρξ, όμως, έδειξε ότι το χρήμα, ως μέσο αξιοποίησης του κεφαλαίου, είναι αυτοσκοπός, ένα φετίχ, το οποίο υποτάσσει την ικανοποίηση των συγκεκριμένων αναγκών.

Τα πραγματικά αγαθά παράγονται μόνο εφόσον εξυπηρετούν το σκοπό του πολλαπλασιασμού του χρήματος, διαφορετικά η παραγωγή μπλοκάρει, ακόμη και αν είναι τεχνικά εφικτό να προχωρήσει η παραγωγή ακόμη και αν η παραγωγή τους αποτελεί μια ζωτική ανάγκη. Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές σε τομείς όπως ο συνταξιοδοτικός και η υγειονομική περίθαλψη, που δεν είναι οι ίδιοι φορείς αξιοποίησης του κεφαλαίου, αλλά θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από τους μισθούς και τα κέρδη τους. Σε καθαρά πρακτικό επίπεδο, υπάρχουν επαρκείς πόροι για να παρέχουν στον πληθυσμό, τρόφιμα και ιατρική φροντίδα, παρά το ότι υπάρχει ένα αυξανόμενο ποσοστό μη ενεργών ατόμων από εργασιακή άποψη. Κάτω,όμως, από τις προσταγές του χρήματος φετίχ, αυτή η αντικειμενική δυνατότητα γίνεται “δυσβάσταχτη.”

Τα συστήματα συντάξεων και υγειονομικής περίθαλψης υποτάσσονται έμμεσα στις προσταγές της αφηρημένης αξιοποίησης. Κάτω από δύσκολες συνθήκες χρηματοδότησης, και στα δύο εφαρμόζονται “προγράμματα εξοικονόμησης δαπανών”.

Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να ενεργούν σύμφωνα με οικονομικά κριτήρια, ώστε να μπορούν να συμμετάσχουν στις ταμειακές ροές. Ακόμα και μια ιατρική διάγνωση είναι σαν ένα εμπόρευμα, το οποίο υποβάλλεται στην πίεση του ανταγωνισμού. Στόχος δεν είναι η υγεία και η ευημερία των ανθρώπων, αλλά η χορήγηση φαρμάκων για την εξασφάλιση της παραγωγικότητας, από τη μία, και η διαχείριση της ασθένειας, από την άλλη.

Ο ιδανικός εργαζόμενος, για τα υπάρχοντα συστήματα υγείας, θα πρέπει να έχει την κράση αθλητή ολυμπιακών αγώνων (για να αυξάνει το εθνικό προϊόν), αλλά ταυτόχρονα θα πρέπει και να υποφέρει από κάποια χρόνια πάθηση (για να γεμίζουν τα ταμεία του συστήματος υγείας), και να τα τινάξει εθελοντικά, όταν φτάσει σε ηλικία συνταξιοδότησης (για να μη γίνεται βάρος στον καπιταλισμό).

Ήταν η ίδια η ιατρική που χάραξε τα σχέδια για αυτόν τον υπέροχο υπολογισμό. Έχει προχωρήσει τόσο πολύ που όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζουν πολύ παραπάνω από τα χρόνια της επαγγελματικής τους δραστηριότητας. Και αυτό είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα για το πώς ο ανταγωνισμός άσκησε πίεση στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων που δεν είναι πλέον συμβατός με τη λογική του κεφαλαίου. Η “βουβή δύναμη των περιστάσεων” (Μαρξ) προκαλεί έτσι μια τάση, που τείνει να μην παίρνει υπόψη της, κατά κάποιο τρόπο, τα πραγματικά ιατρικά επιτεύγματα.

Η παραγωγή τεχνητής φτώχειας έχει προληπτικό χαρακτήρα. Στη Γερμανία, το προσδόκιμο ζωής όσων αμείβονται λιγότερο, μειώθηκε κατά 2 χρόνια (από 77,5 χρόνια σε 75,5), από το 2001. Όσοι δεν βγάζουν αρκετά, ούτε καν για την απλή επιβίωση τους, έχοντας εργαστεί με πλήρη απασχόληση με τη μέγιστη δυνατή απόδοση, φτάνουν στα γηρατειά τόσο εξαντλημένοι, που δεν μπορούν να διερευνήσουν τις δυνατότητες της ιατρικής. Αλλά, και η ίδια ιατρική περίθαλψη συρρικνώνεται, ανάλογα με το βαλάντιο του καθενός.

Παράδειγμα τα ελληνικά νοσοκομεία που ουσιαστικά έχουν χρεοκοπήσει, και όπου οι μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες έχουν αναστείλει την προμήθεια φαρμάκων για τον καρκίνο, το AIDS και την ηπατίτιδα, και διέκοψαν και την παροχή ινσουλίνης. Και δεν πρόκειται για μια ειδική περίπτωση, αλλά για την εικόνα του μέλλοντος που μας περιμένει. Τουλάχιστον για τους φτωχούς αρρώστους και τους “περιττούς”, και για όλους εκείνους που είναι άχρηστοι πια από καπιταλιστική σκοπιά. Σ’ αυτούς, οι ειδικοί, οι τεχνικοί,κάνουν την ίδια ερώτηση που έκανε ο βασιλιάς της Πρωσίας Φρειδερίκος στους στρατιώτες του, καθώς λιποτακτούσαν από το πεδίο της μάχης: “Σκυλιά! Θέλετε να ζήσετε για πάντα;”

http://pergadi.blogspot.gr/2013/08/blog-post_27.html
http://libcom.org/library/economic-euthanasia-robert-kurz

Advertisements

1 Comment on Robert Kurz: “Οικονομική ευθανασία”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: