our news

Τα Σοβιέτ και η Κομμουνιστική Επανάσταση στην Ουγγαρία (1919)

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,552 other followers

Ούγγροι στρατιώτες και εργάτες υπερασπίζονται την Σοβιετική Ουγγαρία

Σαν σήμερα, 16 Απρίλη 1919, αρχίζει η ένοπλη επέμβαση της Αντάντ κατά της Σοβιετικής Ουγγαρίας. Έπειτα από σκληρές συγκρούσεις, η σοβιετική εξουσία στην Ουγγαρία θα καταλυθεί στις 1 Αυγούστου του ίδιου χρόνου.

Η επαναστατημένη σοβιετική Ουγγαρία ήταν η δεύτερη πετυχημένη επαναστατική κομμουνιστική απόπειρα στην παγκόσμια ιστορία, μετά από εκείνη της Σοβιετικής Ρωσίας η οποία είχε διακηρυχθεί το 1917. Διήρκεσε μονάχα 133 ημέρες και κατέρρευσε όταν οι ρουμανικές, σερβικές και εθνικιστικές δυνάμεις υποστηριζόμενες από το γαλλικό εκστρατευτικό σώμα υπό την ηγεσία του Ανρί Μπερτελό, κατέλαβαν την Βουδαπέστη στις 6 Αυγούστου 1919 με το πέρας του Πολέμου του Καλοκαιριού του 1919.

Οι επαναστάτες των Σοβιέτ της Ουγγαρίας άντλησαν την εμπειρία τους σε μεγάλο βαθμό από τα εργατικά συμβούλια (Σοβιέτ) της Ρωσίας (το 1905, καθώς και την περίοδο μεταξύ 1917-1918) και τέλος από το κίνημα των Σπαρτακιστών στη Γερμανία (1918-1919). Ήταν μια από τις πιο λαμπρές ιστορικές στιγμές του κομμουνιστικού κινήματος στην Ευρώπη. Αν η επανάσταση στην Ουγγαρία επικρατούσε, υπήρχε η πιθανότητα ότι η απομόνωση της Σοβιετικής Ρωσίας θα γινόταν παρελθόν, με ανεξέλεγκτες συνέπειες για την καπιταλιστική κυριαρχία στην Ευρώπη και τον κόσμο.

Αντεπαναστατικές δυνάμεις εισέρχονται στο Μόναχο (Bundesarchiv) …

Παράλληλα με την επανάσταση στην Ουγγαρία, το κομμουνιστικό κίνημα στην Γερμανία κατέλαβε το Μόναχο και η Βαυαρία ανακηρύχθηκε και αυτή Σοβιετική Δημοκρατία που διήρκεσε απ’ τις 7 Απρίλη μέχρι την 1η Μάη του 1919. Αν το προλεταριακό σοβιετικό κράτος στην Ουγγαρία κατόρθωνε να εδραιωθεί για μερικούς μήνες ακόμα, οι φλόγες της κομμουνιστικής επανάστασης θ’ αγκάλιαζαν τη Βιέννη και ξανά το Βερολίνο, όπου η εργατική τάξη βρίσκονταν ήδη σε κατάσταση επαναστατικής αναταραχής. Τέλος η επικράτηση της Ουγγρικής επανάστασης θα έπαιζε και καθοριστικό ρόλο και στην επικράτηση του Σοβιέτ του Μονάχου.

Αρχικά η Ουγγαρία έγινε Σοβιετική Δημοκρατία αναίμακτα και χωρίς ένοπλη σύγκρουση του προλεταριάτου με τις μοναρχικές δυνάμεις. Ο “Ούγγρος Κερένσκι” Μιχάλι Κάρολι, αν και είχε την υποστήριξη της φεουδαρχικής αριστοκρατίας, του κεφαλαίου και της εκκλησίας, είχε αποτύχει παταγωδώς να φέρει σε πέρας την αστικοδημοκρατική επανάσταση που για μια σειρά ιστορικών και οικονομικών λόγων είχε καταστεί αναγκαία για τις ίδιες τις προνομιούχες τάξεις της χώρας. Η κυβερνητική εξουσία δόθηκε “στο χέρι” ενός νεότευκτου και άπειρου ακόμα Κομμουνιστικού Κόμματος με μοναδική προϋπόθεση την εθελούσια αυτοδιάλυσή του και την συγχώνευσή του στην κυβέρνηση με τους σοσιαλδημοκράτες. Και του δόθηκε από τους Σοσιαλδημοκράτες, που ενώ, μιμούμενοι τους Γερμανούς ομολόγους τους, είχαν λίγο πρωτύτερα καταστείλει άγρια τους κομμουνιστές, αποφάσισαν, μετά την κρίση που ανάγκασε τον Κάρολι να αναζητήσει σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση, να τους επισκεφθούν στη φυλακή και να διαπραγματευτούν μαζί τους τη συγκυβέρνηση. [1]

Ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες για την συντριβή του κινήματος στην Ουγγαρία ήταν η πρόωρη γραμμή της κολεκτιβοποίησης της γης για τις ανάγκες που είχε το κίνημα στην πόλη. Το γεγονός αυτό συσπείρωσε τους μικρούς και μεγάλους γαιοκτήμονες στην πλευρά της αντεπανάστασης. Από την άλλη πλευρά στα αστικά κέντρα ξεκίνησε επίσης πρόωρα το ζήτημα της εθνικοποίησης χωρίς αποζημίωση των μέσων παραγωγής. Αν και αυτά δεν ήταν τα μοναδικά λάθη του νεαρού και άπειρου κομμουνιστικού κινήματος στην Ουγγαρία, έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στην μετέπειτα εξέλιξη των γεγονότων.

Το Κόμμα Κομμουνιστών Ουγγαρίας που βρέθηκε στην ηγεσία της επανάστασης και του Ουγγρικού Κόκκινου Στρατού, ιδρύθηκε μέσω της συγχώνευσης διάφορων ετερόκλητων πολιτικών ομάδων, στις οποίες περιλαμβάνονταν αντιφρονούντα στελέχη των Σοσιαλδημοκρατών, Αναρχοσυνδικαλιστές, καθώς και Κομμουνιστές οι οποίοι είχαν επιστρέψει από την Σοβιετική Ρωσία, μεταξύ των οποίων αριθμός πρώην Αυστροούγγρων αιχμαλώτων πολέμου, οι οποίοι είχαν γίνει Κομμουνιστές κατά την διάρκεια της αιχμαλωσίας τους στην Ρωσία. Μεταξύ αυτών, και μια από τις ηγετικές μορφές της επανάστασης, ο Μπέλα Κουν, ο οποίος είχε επιστρέψει από την Μόσχα εκείνη την περίοδο και ανέλαβε την πολιτική ηγεσία του νεαρού Ουγγρικού Κομμουνιστικού Κόμματος. Στην ηγεσία των Σοβιέτ στην Ουγγαρία βρέθηκε και ο φιλόσοφος Γκέοργκ Λούκατς στη θέση του Κομισάριου παιδείας.

Διακήρυξη του Επαναστατικού Κυβερνητικού Συμβουλίου της Ουγγαρίας 22 Μάρτη 1919

Προς όλους!

Σήμερα, το προλεταριάτο της Ουγγαρίας παίρνει όλη την εξουσία στα χέρια της. Η κατάρρευση του αστικού κόσμου και η χρεωκοπία του συνασπισμού υποχρεώνουν τους εργάτες και τους αγρότες να προβούν σε αυτό το βήμα. Η καπιταλιστική παραγωγή έχει καταρρεύσει. Μόνο ο κομμουνισμός μπορεί να διατηρήσει τη χώρα από την αναρχία.

Στην εξωτερική πολιτική επίσης αντιμετωπίζουμε μια πλήρη καταστροφή. Η συνδιάσκεψη του Παρισιού αποφάσισε να καταλάβει σχεδόν όλη την Ουγγαρία με τα όπλα, και θεωρεί τη γραμμή κατοχής ως μόνιμο πολιτικό σύνορο, κάνοντας έτσι την παροχή τροφής και άνθρακα ανέφικτη. Στη δικτατορία του προλεταριάτου έγκειται η σωτηρία μας. Για αυτό το σκοπό, η πλήρης ενότητα του προλεταριάτου είναι απαραίτητη. Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και το Κομμουνιστικό Κόμμα έχουν, επομένως, ενωθεί. Το Ουγγρικό Σοσιαλιστικό Κόμμα εφ’εξής δέχεται ως μέλη όλους τους εργαζόμενους και εργαζόμενες της χώρας.

Κόκκινο = η Δημοκρατία των Συμβουλίων
Ώχρα = απολεσθέντα εδάφη τον Απρίλιο του 1919 απέναντι στα γαλλορουμανικά στρατεύματα του Μπερτελό
Ροζ = ανακτηθέντα εδάφη τον Μάιο του 1919 απέναντι στους Τσεχοσλβάκους
Μπλε = εδάφη υπό τον έλεγχο των γαλλοσερβικών στρατευμάτων του Φρανσέ ντ’Εσπερέ. πηγή wikipedia

Αυτό το κόμμα εξουσιοδοτεί το Επαναστατικό Κυβερνητικό Συμβούλιο να αναλάβει τη διακυβέρνηση. Θα αναπτύξει τα Συμβούλια Εργατών, Αγροτών και Στρατιωτών σε όλη τη χώρα, που θα ασκούν τη νομοθετική, εκτελεστική και δικαστική εξουσία. Η Ουγγαρία γίνεται Σοβιετική Δημοκρατία, η οποία άμεσα θα προβεί σε υλοποίηση των αρχών του Σοσιαλισμού και του Κομμουνισμού. Οι μεγάλες εκτάσεις, τα ορυχεία, τα μεγάλα βιομηχανικά κοντσέρν, οι τράπεζες και τα μέσα μεταφοράς θα κοινωνικοποιηθούν. Η αγροτική μεταρρύθμιση θα πραγματοποιηθεί όχι με κατάτμηση σε μικρά αγροτεμάχια, αλλά με συνεταιριστικές εταιρίες. Κερδοσκόποι και όσοι εκμεταλλεύονται την πείνα και την ανέχεια, θα χτυπηθούν αλύπητα.

Το Κυβερνητικό Συμβούλιο ζητά σιδηρά πειθαρχία. Οι αλήτες της αντεπανάστασης και οι ληστές των λαφύρων θα τιμωρηθούν με θάνατο. Το Συμβούλιο οργανώνει έναν ισχυρό προλεταριακό στρατό για να εξασφαλίσει τη δικτατορία των εργατών και αγροτών εναντίον των Ούγγρων καπιταλιστών και μεγαλοκτηματιών, όπως επίσης και εναντίον των Ρουμάνων βογιάρων [ευγενών] και των Τσέχων αστών.

Διακηρύσσει την πλήρη ιδεολογική και πνευματική κοινότητα της με τη ρωσική Σοβιετική Κυβέρνηση, στην οποία προσφέρει μια ένοπλη συμμαχία. Αποστέλλει τους αδελφικούς της χαιρετισμούς στους εργάτες της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Αμερικής και τους καλεί να μην ανεχτούν ούτε για μια στιγμή τη μοχθηρή αρπακτική εκστρατεία των καπιταλιστικών τους κυβερνήσεων εναντίον της Ουγγρικής Σοβιετικής Δημοκρατίας. Καλεί σε ένοπλη συμμαχία τους εργάτες της Τσεχοσλοβακίας, της Ρουμανίας, της Σερβίας και της Κροατίας εναντίον των αστών, των βογιάρων, των μεγαλοκτηματιών και των δυναστειών. Καλεί τους εργάτες της Γερμανικής Αυστρίας και της Γερμανίας να έρθουν σε ρήξη με το Παρίσι και να συμμαχήσουν με τη Μόσχα, να ιδρύσουν Σοβιετική Δημοκρατία, και να αντιμετωπίσουν τους κατακτητές ιμπεριαλιστές με τα όπλα στα χέρια.

Έχουμε συνείδηση των δυσκολιών και των θυσιών που βρίσκονται μπροστά μας. Πρέπει να παλέψουμε να απελευθερώσουμε τον εφοδιασμό τροφίμων και τα ορυχεία μας, για την ελευθερία των αδερφών μας και για την ίδια μας την ύπαρξη. Έχουμε εμπιστοσύνη στον ηρωισμό του προλεταριάτου. Επιλέγουμε ένα δρόμο που θα μας φέρει δυσκολίες, εξαθλίωση και ταλαιπωρίες, γιατί μόνο κατ’ αυτό τον τρόπο μπορούμε να βοηθήσουμε να νικήσει η υπόθεση του σοσιαλισμού η οποία θα λυτρώσει τον κόσμο. Καλούμε όλους να δουλέψουν ή να ενταχθούν στον προλεταριακό στρατό.

(Αγγλική μετάφραση στο Enemy Press Supplement, Λονδίνο, 10 Απρίλη 1919)

Πηγή: A Documentary History of Communism, vol.2: Communism and the World (ed.Robert V.Daniels), I.B. Tauris & Co Ltd,

Παραπομπές

[1] πηγή: http://leninreloaded.blogspot.de/2013/12/133-1919-133.html

Βλέπε επίσης περισσότερες πληροφορίες στο βικιπαίδεια εδώ: https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%9F%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%A3%CE%BF%CE%B2%CE%B9%CE%B5%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%94%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CE%BA%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1

Advertisements

1 Comment on Τα Σοβιέτ και η Κομμουνιστική Επανάσταση στην Ουγγαρία (1919)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

%d bloggers like this: