our news

Γιατί οι κρατικοί Αρχιερείς επιτίθενται στον Χόκινγκ

Ο διαρκής και πανάρχαιος πόλεμος της ιερατικής κάστας με Φιλόσοφους και Επιστήμονες

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,703 other followers

Άρθρο άποψης του Λ

Πολλοί ξέρουν τον μύθο του Προμηθέα, λίγοι όμως τον ερμηνεύουν.  Μετά τα λίθινα εργαλεία, η  φωτιά που ο ήρωας έφερε στους ανθρώπους μπορεί να ιδωθεί σαν σύμβολο της πρώτης επιστημονικής Επανάστασης. Όμως η φωτιά δεν ανακαλύφθηκε στην παντογνώστρια αιωνία Ελλάδα. Πιθανόν η ελεγχόμενη από τον άνθρωπο χρήση της να ξεκίνησε  πριν 1,6 εκατομμύρια χρόνια στην ταπεινή Αφρική, αν βασιστούμε στη θεωρία του καθηγητή της βιολογικής Ανθρωπολογίας Richard Wrangham (η φωτιά αποτέλεσε βασική εξελικτική δύναμη για την ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου) και στα πορίσματά της. Ο Προμηθέας ήταν για τους Έλληνες η εύκολη θρησκευτική εξήγηση για το πώς ο άνθρωπος γνώρισε τα μυστικά της φωτιάς. Ήταν φυσικό οι θεοί, δημιουργήματα της αμάθειας, της αδυναμίας και του φόβου, να φέρονται πως ενοχλήθηκαν όταν ένιωσαν την απόλυτη εξουσία τους στον άνθρωπο απειλούμενη. Τα ιερατεία που εκπροσωπούσαν τις διάφορες θεότητες που επινόησε το πρωτόγονο ανθρώπινο μυαλό, βρίσκονταν σε συνεχή πόλεμο με ότι ελευθέρωνε την ανθρώπινη σκέψη. Η καταδίωξη των Φιλοσόφων δεν ήταν χριστιανική πατέντα, όπως νομίζουν πολύ. Είχαν προηγηθεί οι σχετικά ήπιες, αν συγκριθούν με τα διάφορα χριστιανικά πογκρόμς, θρησκευτικές διώξεις τους στην ελληνική αρχαιότητα κι αυτή είναι μια αλήθεια που συχνά αποσιωπάται. Ακόμη και ο μεγάλος Αριστοτέλης («Ο Αριστοτέλης πεθαίνει στη Χαλκίδα»), έπεσε θύμα αυτού του κλασσικού ιερατικού σπορ («Θρησκευτική μισαλλοδοξία στην ελληνική αρχαιότητα»). Ασφαλώς η περιορισμένη βιαιότητα του αθηναϊκού Κράτους ωχριά μπροστά στην ασυγκράτητη  βαρβαρότητα της Βυζαντινής Ορθοδοξίας («Aθηναϊκή Δημοκρατία και βυζαντινή Θεοκρατία»). Οι χριστιανικές Εκκλησίες δεν ξέφυγαν από το πνεύμα των διώξεων κάθε ελεύθερης σκέψης, καταδιώκοντας τους φιλοσόφους ακόμη και στο νεκρικό τους κρεβάτι, για να τους αποσπάσουν μια δήλωση μετανοίας («Ο θάνατος του κυρίου Βολταίρου»)

Simon Prades-Politico-“Putins Holy War”

Έκανα αυτήν τη μικρή εισαγωγή και πήρα το θάρρος να παραπέμψω και σε παλιότερα άρθρα μου, με αφορμή τις πρόσφατες επιθέσεις, είτε άθλιες και προκλητικές είτε στρογγυλεμένες και πιο συγκαλυμμένες, κρατικοδίαιτων μητροπολιτών ενάντια στον Στίβεν Χόκινγκ, με αφορμή τον θάνατο του κορυφαίου Επιστήμονα. Αυτή η αθλιότητα δεν αφορά μόνο στον all timeclassic Ιεροφάντη του Πειραιά Χρήστο Μεντζελόπουλο Παραλήρημα μίσους του Μητροπολίτη Πειραιώς εναντίον του Χόκινγκ», 2014) ή στον καινοφανή αστέρα του αθλήματος, μητροπολίτη Κηφισιάς και Ωρωπού («Πρωτοφανής επίθεση του Μητροπολίτη Κηφισιάς στον νεκρό Στίβεν», 9.4.2018), ο οποίος τρομαγμένος από τις αντιδράσεις προσπάθησε να συμμαζέψει τις ανοησίες του («Επανέρχεται ο Μητροπολίτης Κηφισιάς: Ο Χόκινγκ …»). Αγγίζει και όλη τη δημοσιοϋπαλληλική εκκλησιαστική Ιεραρχία, που απλά δεν τα λέει αυτά φωναχτά ή σωπαίνει κάνοντας πως δεν ακούει τις βρισιές που εκτοξεύουν τα πιο ασυγκράτητα μέλη της κατά της Ορθολογικής σκέψης και των εκφραστών της. Άλλωστε όλα τα κατηχητικά όργανα της Εκκλησίας, δουλεύουν στην κατεύθυνση της αδρανοποίησης της κριτικής σκέψης και της υποταγής του μυαλού των ανθρώπων στα δόγματα της Ορθοδοξίας, μέσω και του εθισμού της τυπολατρικής συμμετοχής σε μια ατελείωτη σειρά μυστικιστικών τελετών, μιας διαδικασίας που συχνά ξεπερνά τα όρια του Αποκρυφισμού, εμπλουτισμένης με τους μαντικούς παραλογισμούς και με τα “θαύματα”, που αποδίδονται σε διάφορους αγράμματους Γέροντες, των οποίων τα Άπαντα της ανοησίας και του “ασκητικού” τους βίου, εκδίδονται καταιγιστικά ως πνευματική τροφή των πιστών. Αυτή η μέθοδος έχει οδηγήσει στην αποσιώπηση και στη διαστρέβλωση του ηθικού και κοινωνικού περιεχομένου των Ευαγγελίων και στην υποκατάστασή τους από μια ατέρμονη αλυσίδα τυπικών υποχρεώσεων (νηστειών, εξομολογήσεων, προσευχών, κλπ) σαν ένα είδος πνευματικής Γυμναστικής, που δεν παράγει κανένα πρακτικό όφελος για τον πιστό ή για την κοινωνία, εκτός αν η Υποκρισία και η αποβλάκωση θεωρηθούν ωφέλιμες (“Πως το Πανεπιστήμιο της Σπάρτης συσχετίζει την επιχειρηματικότητα με τις μεσαιωνικές ομφαλοσκοπικές ασκήσεις αναπνοής”).

Οι αντιδράσεις αυτές και η συνένοχη σιωπή των θεσμικών οργάνων της κρατικής Εκκλησίας, δεν αποτελούν μόνο τις κλασσικές αντιδράσεις ενός ξεδοντιασμένου σήμερα, αρχαϊκής προέλευσης, ιστορικού εξουσιαστικού και εγκληματικού μηχανισμού, που δεν μπορεί πια να δολοφονήσει ανθρώπους, να τους κάψει ζωντανούς, να τους στιγματίσει και απομονώσει κοινωνικά με φοβερά αναθέματα και να τους παραδώσει βορά στις διψασμένες για βία και μίσος μάζες των «πιστών», έχοντας νομιμοποιήσει και εξυψώσει σε πρότυπα Ηθικής καθαρά κακουργηματικές συμπεριφορές μαζικής κλίμακας («Αγριοι και δολοφόνοι» «Ελευθεροτυπία», 24.8.2014: «..πίσω από τα εικονίσματα κρύβονται μερικές φορές δολοφόνοι και εγκληματίες κατά συρροήν..»).

Η ερμηνεία αυτής της στάσης των αρειμάνιων θρησκευτικών αρχηγών, πρέπει να μπει και στα χωράφια της Ψυχανάλυσης, όπου θα αποκαλύψει συμπλεγματικούς ανθρώπους, που ξεσπούν ζηλόφθονα πάνω σε συνανθρώπους τους μιας ανώτερης κατηγορίας αρετών, γνώσης και ικανοτήτων. Ο βαθύς γνώστης των εκκλησιαστικών τοπίων, ο συντηρητικός έως και αντιδραστικός καθηγητής Χρήστος Γιανναράς, που όμως έχει αποκαλύψει εκ των ένδον τα μυστικά των διαστροφικών εκκλησιαστικών οργανώσεων, με το παλιό, εμβληματικό του βιβλίο «Καταφύγιο Ιδεών» («Η Ζωή» μέσα από τα μάτια του Χ. Γιανναρά»), έχει προχωρήσει και σε ένα ψυχαναλυτικό ξεγύμνωμα της εξουσιαστικής κάστας της δεσποτοκρατίας με «Επιφυλλίδα» του στην Καθημερινή (26.08.2001): «Λέγεται ότι, πριν από κάποια χρόνια, Ιεράρχης μεγάλης στην Ελλάδα μητρόπολης, λίγο προτού πεθάνει, είπε σε δικό του άνθρωπο: ‘Δεν έχω παράπονο. Ένα χωριατόπουλο ήμουν, πάμφτωχο και όχι ικανό για επιστήμες. Αλλά χάρη στο παραμύθι του Χριστούλη πέρασα τη ζωή μου σαν πρίγκιπας’».

O Άγιος Κωνσταντίνος καίει αιρετικά βιβλία. Ζωγραφική σε βελούδο. Biblioteca capitolare di Vercelli (825).

Απλή μελέτη των βιογραφικών σημειωμάτων των δεσποτάδων, θα αναδείξει ένα κλαμπ μωροφιλόδοξων άγαμων ρασοφόρων, που μέσα από την φαρισαϊκή κρατική Θεολογική Σχολή («Ξηλώνουν τη µισή Θεολογική Σχολή!» «…λόγω οικογενειοκρατίας..»-ΤΑ ΝΕΑ, 22.11.2010), που τόσο προκλητικά η Μεταφυσική της έχει αναγορευθεί σε Επιστήμη, δηλαδή ανθρώπων με ασήμαντο και πάντως όχι επιστημονικό υπόβαθρο, οι οποίοι αναρριχήθηκαν σε θέσεις ισχυρής αντιευαγγελικής κοσμικής και πνευματικής εξουσίας και αθέμιτου ανεξέλεγκτου πλουτισμού και καλοπέρασης («Τι συνέβη με τους μητροπολίτες που ξετρύπωσε το ΣΔΟΕ;»), ζώντας μια καθαρά υποκριτική ιδιωτική ζωή, («Τα «ροζ σκάνδαλα» της Ιεραρχίας», Καθημερινή-26.1.2003), ηθικολογώντας με τρόπο προκλητικό, με την ανοχή της Κοινωνίας, στηρίζοντας πάντα τους πιο αντιδραστικούς και απεχθείς κρατικούς μηχανισμούς εξόντωσης αθώων [(«Το “παιδομάζωμα”, η Φρειδερίκη και το δουλεμπόριο…» «….και την “ευλογία” υψηλά ισταμένων της Εκκλησίας»-Ριζοσπάστης, 21.4.1996), («Εκκλησία – Κατοχή – Χούντα»), («Νόμιμο το παιδομάζωμα των δεσποτοκαλόγερων;»-eksegersi-2.4.2005),  («Σαδιστής και φασίστας μητροπολίτης..»)].

Δεν πέρασε πολύς καιρός (20.9.2016), από όταν ο Υπουργός Θρησκευμάτων Φίλης, καθόλου άμοιρος ευθυνών για την προκλητικά συνεχιζόμενη διαβρωτική κυριαρχική παρουσία της Εκκλησίας στη δημόσια ζωή, παραδέχτηκε συγκρουόμενος με τον εαυτό του και με την πολιτεία του ως αρμόδιου Υπουργού και με την πολιτική του αρχηγού του, πως «Η Εκκλησία έχει συμβάλλει στην ηθική έκπτωση της κοινωνίας», ρωτώντας φωναχτά: «Με ποιόν ήταν η Εκκλησία στη Χούντα και στην Κατοχή». Όλοι γνωρίζουν την απάντηση σε αυτά τα ερωτήματα, αλλά πάρα πολλοί,  ειδικά μέσα στους κόλπους της επίσημης Αριστεράς, υποκρίνονται πως δεν γνωρίζουν. Όμως η απάντηση μαζί με τη δεδομένη εχθρότητα των Αρχιερατείων απέναντι σε ότι εξευγενίζει, ελευθερώνει και ανεβάζει τον άνθρωπο, δηλαδή στην επιστημονική και φιλοσοφική σκέψη, στις προοδευτικές πολιτικές ιδέες και στις τολμηρές εκφράσεις της Τέχνης, οδηγεί στην υπερώριμη και σαφή απαίτηση να προχωρήσουμε προς ένα κοσμικό Κράτος, ώστε να πάνε οι ρασοφόροι κατεργαρέοι στον πάγκο τους και να πάψουν να εμπορεύονται και μάλιστα αφορολόγητα, τις πιο αποκρουστικές και πρωτόγονες δεισιδαιμονίες και προκαταλήψεις της Κοινωνίας, που οι ίδιοι υποθάλπουν.

Advertisements

1 Trackback / Pingback

  1. Η Ελληνορθοδοξία απέναντι στη Φιλοσοφία και στην Επιστήμη | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: