our news

Για την προσπάθεια στησίματος ελληνικού μποϋκοτάζ (BDS) ενάντια στο Ισραήλ.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,761 other followers

Παρατηρούμε τους τελευταίους μήνες την όξυνση των προσπαθειών μέσω του «Μετώπου Καναφάνι» για το στήσιμο του ελληνικού «Boycott, Divestment, Sanctions» (BDS) (Μποϋκοτάζ, Απέκδυση, Κυρώσεις).

Το BDS πρόκειται για μία παγκόσμια εκστρατεία η οποία ξεκίνησε το 2005 από παλαιστινιακές ΜΚΟ και στόχο έχει την άσκηση πίεσης στη διεθνή κοινότητα για την πολιτική, διπλωματική, οικονομική και πολιτιστική απομόνωση και περιθωριοποίηση του Ισραήλ μέσω του μποϋκοτάζ αρχικά σε ισραηλινά εμπορικά προϊόντα και στη συνέχεια και σε κάθε πολιτιστική και ακαδημαϊκή δραστηριότητα η οποία συνδέεται με το Ισραήλ και την εβραϊκή κουλτούρα. Μάλιστα πρόσφατα συγκροτήθηκε η «Παλαιστινιακή καμπάνια για το Ακαδημαϊκό και Πολιτιστικό Μποϊκοτάζ του Ισραήλ» (PACBI).

Στόχος της εκστρατείας δεν είναι μόνο το μποϋκοτάζ στα…λεμόνια και στα πορτοκάλια από το Ισραήλ, αλλά προσφάτως οι προσπάθειες επικεντρώνονται στο να μην πάει η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου της Αργεντινής να παίξει στο Ισραήλ, όπως επίσης και ειδικά στο Ηνωμένο Βασίλειο η άσκηση πίεσης σε καλλιτέχνες, όπως ο Thom Yorke των Radiohead και ο Nick Cave, οι οποίοι διεξάγουν συναυλίες στο Ισραήλ, να σταματήσουν. Μία από τις τελευταίες επιτυχίες του BDS είναι η προσχώρηση σε αυτό της πασίγνωστης Κολομβιανής ποπ τραγουδίστριας Σακίρα, γνωστής στη χώρα της για τις αντικομμουνιστικές της καμπάνιες εις βάρος του επαναστατικού αντάρτικου FARC-EP, η οποία ακύρωσε συναυλίες της στο Ισραήλ λόγω του «απαρτχάιντ» εις βάρος των Παλαιστίνιων.

Ιστορικά το BDS μπορεί να συνδεθεί με τις διακηρύξεις της «Αραβικής Λίγκας» το 1945 η οποία στη συνέχεια επιτέθηκε εις βάρος του νεοϊδρυθέντος ισραηλινού κράτους, περί «μποϋκοτάζ των σιωνιστικών προϊόντων». Αντίστοιχα το ελληνικό παράρτημα πήρε το όνομά του από τον Χασάν Καναφάνι, στέλεχος του «Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης» (PFLP) ο οποίος εκτελέσθηκε σε επιχείρηση της Μοσάντ το 1972, λόγω της εμπλοκής του στη σφαγή στο αεροδρόμιο του Λοντ στο Τελ-Αβίβ, στην οποία μέλη του «Ιαπωνικού Κόκκινου Στρατού», στρατολογημένα από το PFLP, σκότωσαν 26 ανθρώπους και τραυμάτισαν άλλους 80.

Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στις 1/4/1933 οι ναζί στην Γερμανία ξεκίνησαν μία οργανωμένη εκστρατεία μποϋκοτάζ των εβραϊκών επιχειρήσεων και καταστημάτων με κεντρικό σύνθημα «Γερμανοί προστατεύστε τους εαυτούς σας. Μην αγοράζετε από τους Εβραίους».

Η λογική του BDS αξιοποιεί την αραβοϊσραηλινή σύγκρουση, ωστόσο λίγο έχει να κάνει με την «αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη», διότι αν τους ένοιαζε πραγματικά αυτό, θα μιλούσαν για τις χιλιάδες των Παλαιστινίων οι οποίοι/ες έχουν υποφέρει από τον πόλεμο στην Συρία. Αντίστοιχα η ρητορική περί ισραηλινού «απαρτχάιντ» αποκρύβει το γεγονός ότι αυτές τις ημέρες στην Ιερουσαλήμ έχουν συρρεύσει πάνω από 120.000 μουσουλμάνους/-ες κατοίκους της Δυτικής Όχθης, προκειμένου να γιορτάσουν το Ραμαντάν.

Συνεπώς στην περίπτωση του BDS έχουμε την αναπαραγωγή των πασίγνωστων αντισημιτικών στερεοτύπων, συγκαλυμμένων πίσω από τον αντισιωνισμό. Ωστόσο, το επικίνδυνο στο BDS είναι ο ισοπεδωτικός του χαρακτήρας ο οποίος θέλει να συμπεριλάβει την καλλιτεχνική δημιουργία και την διανοητική κίνηση, δαιμονοποιώντας οποιαδήποτε μορφή σκέψης και κοινωνικής πρακτικής συνδέεται με την κουλτούρα και την ιστορία του εβραϊσμού. H συγκρότηση του BDS είναι μισαλλόδοξη και υστερική. Mπορεί να ιδωθεί ως μία μεταμοντέρνα εκδοχή της τάσης εκείνης μέσα στην ευρωπαϊκή ιστορία η οποία επιδιδόταν σε καταστροφές ναών και εμπρησμούς βιβλίων και έργων τέχνης.

«Τούτος ο μηχανισμός χρειάζεται τους Εβραίους. Η τεχνητά εξυψωμένη εμφάνισή τους επιδρά πάνω στον νόμιμο γιο του μη εβραϊκού πολιτισμού, όπως ένα μαγνητικό πεδίο. Αυτός ο οποίος έχει βαθιές ρίζες στον πολιτισμό αυτόν, βλέπει την ισότητα, την ανθρωπιά σε ό,τι τον διαφοροποιεί από τους Εβραίους, κι αυτό προκαλεί μέσα του ένα αίσθημα ανταγωνισμού, ξενοφοβίας. Έτσι, οι παρορμήσεις που είναι ταμπού και αντιβαίνουν στην επικρατούσα οργάνωση της εργασίας, μετατρέπονται σε κομφορμιστικές ιδιοσυγκρασίες».
(Αντόρνο-Χορκχάιμερ, από την Διαλεκτική του Διαφωτισμού)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: