our news

Λίγα λόγια για την ζωή της Εβραίας ακτιβίστριας Clara Lemlich Shaveson.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3,681 other followers

Την μετάφραση για το Shades έκανε ο Φίλιππος.

Γεννημένη το 1886, η Clara Lemlich Shavelson θεωρείτο ήδη ριζοσπαστική όταν έφτασε το 1905 στην Νέα Υόρκη. Μεγαλωμένη σε θρήσκο νοικοκυριό της Ουκρανίας, παράκουσε τους γονείς της μαθαίνοντας ρώσικα, αντάλλασσε παραδοσιακά τραγούδια με τόμους του Tolstoy και δανειζόταν επαναστατικά φυλλάδια από τον συμπαθή γείτονά της. Στη Νέα Υόρκη βρήκε δουλειά σε ένα κατάστημα ενδυμάτων της περιοχής Lower East Side και σύντομα άρχισε να οργανώνει τους εργάτες. Έγινε γρήγορα μέλος έντονης επιρροής στο αντίστοιχο γυναικείο σωματείο «International Ladies Garment Workers Union» όπου, διαδήλωνε εναντιωμένη στην εμφανή συνήθεια τοποθέτησης ανδρών στις ηγετικές θέσεις και στην παραμέληση των μελών του γυναικείου σωματίου.

Το 1909, η Lemlich δραστηριοποιήθηκε έντονα στην ευρύτερη πολιτική σκηνή, όταν η ομιλία της στο Cooper Union Hall της Νέας Υόρκης, ενεργοποίησε νέες κοπέλες, κυρίως Εβραίες και προκάλεσε αυτό που έμεινε γνωστό ως «Ο Ξεσηκωμός των 20000» (“The Uprising of the 20000”), την μεγαλύτερη γυναικεία απεργία έως τότε (βλέπε “This Week in History for November 22, 1909”). Αν και η εν λόγω απεργία ήταν μερικώς επιτυχημένη, η ομιλία της σημάδεψε το ξεκίνημα της μακράς καριέρας της στον πολιτικό ακτιβισμό. Το επόμενο εγχείρημά της αφορούσε την γυναικεία ψήφο· βοήθησε στην ίδρυση του Συλλόγου Μισθωτών για την Γυναικεία Ψήφο (“Wage Earners League for Women’s Suffrage”), μια ομάδα που ξεχώριζε για τα εργατικής τάξης μέλη της σε μια εποχή όπου οι πιο πολλές οργανώσεις υπέρ της γυναικείας ψήφου απαρτίζονταν από πιο μετριοπαθή μέλη της μεσαίας τάξης (βλέπε “This Week in History for April 22, 1912”).

Παρ’ όλο που η ριζοσπαστικότητα της Lemlich Shavelson την οδήγησε σε μια έμμισθη οργανωτική θέση στον σύλλογο των Σουφραζέτων, παρέμεινε ειλικρινής ακτιβίστρια πρωτοστατώντας στα μποϊκοτάζ κρέατος kosher του 1917 και στις απεργίες ενοικίων της Νέας Υόρκης το 1919. Μετά τον γάμο της και την μετακόμισή της στο Brooklyn της Νέας Υόρκης, μερικοί συνάδελφοί της αισθάνθηκαν πως είχε ξεπουληθεί στα ιδανικά της μεσαίας τάξης, ανατρέφοντας τα παιδιά της και στα προάστια. Ωστόσο, η Shavelson ανακατεύθυνε τις ενέργειές της χωρίς να μετριάσει την ριζοσπαστικότητά της, έγινε μέλος του Κομμουνιστικού Κόμματος το 1926, ιδρύοντας αμέσως μετά το «Ηνωμένο Συμβούλιο Εργατικών Νοικοκυρών» (“United Council of Working-Class Housewives”) και το «Ηνωμένο Συμβούλιο Εργατικών Γυναικών» (“United Council of Working-Class Women” – UCWW) το 1929. Το UCWW ισχυριζόταν πως η κατανάλωση εγγενώς συνδεδεμένη με την παραγωγή και ότι οι νοικοκυρές ως πελάτισσες, μπορούσαν να αποτελέσουν αναπόσπαστο τμήμα της πάλης των τάξεων. Το συμβούλιο οργάνωσε μποϊκοτάζ σε κρέας, γάλα και ψωμί (βλέπε Τhis Week in History for May27, 1935”), κινήθηκε προς την Washington και σχεδίασε απεργίες και καταλήψεις για τα ενοίκια, κατακτώντας περιοδικές νίκες που απευθύνονταν σε μερικές από τις πιο ολέθριες απειλές στην οικονομική επιβίωση πολλών οικογενειών κατά την διάρκεια της κρίσης. Επιπρόσθετα, η επιμονή της Shavelson στην σημασία της γυναικείας εργασίας στο σπίτι έχτισε τα θεμέλια για την έμφαση των μετέπειτα φεμινιστικών κινητοποιήσεων στην πολιτική των φύλλων και στις διαπροσωπικές σχέσεις ισχύος εντός της οικογένειας.

Μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, η Shavelson έγινε ακτιβίστρια ειρήνης εργαζόμενη ως οργανώτρια για το «Αμερικάνικο Συμβούλιο Ενάντιας τον Πόλεμο και τον Φασισμό» (“American League Against War and Fascism”) που εναντιωνόταν στα πυρηνικά όπλα. Για μια περίοδο δούλεψε επίσης σε ένα κατάστημα ενδυμάτων και ανανέωσε τον ακτιβισμό της στο ILGWU απ’ όπου τελικά αποσύρθηκε το 1954. Αν και ακόμη τιμάται ως ιδρύτρια του εν λόγω σωματείου ποτέ δεν έλαβε εξ αυτού σύνταξη. Σε ηλικία 81 ετών, η Shavelson μετακόμισε στον Εβραϊκό οίκο ηλικιωμένων (“Jewish Home of Aging”) του Los Angeles όπου πέρασε τον χρόνο της πείθοντας τους διαχειριστές να πραγματοποιήσουν μποϊκοτάζ σε μαρούλι και σταφύλια και οργανώνοντας σωματείο μεταξύ των ηλικιωμένων. Ήταν ανυπόμονη με όσους ήρθαν να καταγράψουν την ιστορική της συνεισφορά. Χαρακτηριστικά είπε σε έναν ερευνητή: «Γιατί μου παίρνεις συνέντευξη για ότι έχω κάνει; Άμα θέλεις να κάνεις κάτι, κάντο». Η Shavelson πέθανε στις 12 Ιουλίου του 1982.

Πηγές: Jewish Women in America: An Historical Encyclopedia, pp. 1238-1241; Annelise Orleck, Common Sense and a Little Fire: Women and Working-Class Politics in the United States, 1900-1965 (Chapel Hill, NC, 1995).

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: