our news

Ο χρυσός και οι δολοφονίες των αποκλεισμένων

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3,641 other followers

Η κάθε πόλη παίρνει το σχήμα από την έρημο στην οποία αντιστέκεται

Αόρατες πόλεις, Ιταλό Καλβίνο

Γράφει ο Black Box

 

Το χρυσό παραμένει για εκατοντάδες χρόνια ένα σύμβολο δύναμης και πλούτου. Αν και υπάρχουν σπανιότερα υλικά, το χρυσό και το ασήμι πωλούνται μαζικά στα κοσμηματοπωλεία για να τα αγοράζουνε απλοί πολίτες. Φυσικά δεν αρκεί το χρυσαφί του χρώμα καθώς ένα αντικείμενο έχει μεγαλύτερη αξία αν όντως αντέχει στον χρόνο και αν μπορεί να περαστεί από γενιά σε γενιά ισχυροποιώντας έτσι τον θεσμό της οικογένειας. Ο χρυσός είναι ένα σύμβολο το οποίο κοσμεί και εξωτερικεύει με λαμπερή θέαση ένα κοινωνικό στάτους. Ένα κοινωνικό γαλόνι που οι φορείς του αντί να πρέπει να περάσουν μια διαβολοβδομάδα σε ένα στρατόπεδο στην ερημιά αρκεί να το αγοράσουv από κάποιον κοσμηματοπώλη.

Αυτοί, οι κοσμηματοπώλες, εμπορεύονται τα σύμβολα και ενισχύουν την εικόνα των συμβόλων, το θέαμα του αποκλεισμού μέσω της ένταξης σε μια συγκεκριμένη τάξη. Έτσι αν ένας κοσμηματοπώλης παρέχει πλούτο στους κατέχοντες, όπως κάνει ένας ενός μετρίου καταστήματος στο κέντρο της Αθήνας, προμηθεύει με στάτους τους πελάτες του και αποκλείει πολλούς περισσότερους.  Ένας drag queen ακτιβιστής, δεδομένων των βαθιά ριζωμένων κοινωνικών αποκλεισμών της ελληνικής πραγματικότητας, πήγε για να κλέψει κάποιο θεαματικό σύμβολο πλούτου που στην αγορά κλεμμένων ίσως του εξασφάλιζε ένα-δυο μήνες βασικών αγαθών άλλωστε οι κοινωνικοί αποκλεισμοί δεν είναι και πολύ διαπραγματεύσιμοι από όσους εναντιώνονται και οι drag queens το ξέρουνε από πρώτο χέρι. Οι πόρτες κλείσανε αυτόματα μόλις μπήκε μη-υποψήφιος πελάτης σα να το ‘ξεραν αυτές προτού τον Ζακ.

Ο Ζακ Κωστόπουλος μάλλον δεν το σκέφτηκε πολύ και για κακή του τύχη δε βρέθηκε σε κάποιο μαγαζί ενός απλού εργαζόμενου. Γιατί αυτά τα κομμάτια χρυσού που προσπάθησε να κλέψει ο τώρα πια νεκρός της ημέρας κάποιοι κάποτε μάτωσαν για να τα βγάλουν, κάποιοι κάποτε ίσως σκοτώσαν άλλους  για να τα πάρουνε ή επρόκειτο για κομμάτια που λιώσανε σε κάποιο χυτήριο β’ διαλογής για να επαναπουληθούν, στρατοί πληρωθήκανε για να απελευθερώσουνε τόπους ιερούς και κράτη με πυρηνικά όπλα μετράνε τον πλούτο τους στα αποθέματα του. Έτσι ο κοσμηματοπώλης δεν έκανε κάτι που βρίσκεται εκτός της διαδικασίας κατοχής και χρήσης του χρυσού. Αιώνες τώρα αυτό το κοινά αποδεκτό σύμβολο γίνεται ο σκοπός που κάνει κάθε μέσο αποδεκτό.

Αν ο Ζακ είχε κανένα αυτόματο και έμπαινε στο κατάστημα πώλησης χρυσού τότε ο τρόπος διεκδίκησης θα ήταν αντάξιος της διαδικασίας απόκτησης του γιατί τα στάτους φυλάγονται ώστε να μην έζακχει πρόσβαση κάθε κοινωνικά αποκλεισμένος. Τις τελευταίες στιγμές ενός προθανάτιου πανικού και εν μέσω χτυπημάτων στο κεφάλι και γυαλιών μιας τζαμαρίας συνόδεψαν οι χειροπέδες των αστυνομικών οι οποίοι έχουνε και τον ρόλο του να διατηρούν την ηρεμία και την τάξη στο πως γίνεται η ανέλιξη ανάμεσα στις τάξεις. Φυσικά διατηρούν την ηρεμία μόνο αν η ανέλιξη αυτή έρχεται από τα πολύ χαμηλά και είσαι κοινωνικά αποκλεισμένος όσο δεν πάει όπως ήταν ο Ζακ πριν μπει στο τελευταίο κατάστημα που θα έμπαινε ποτέ. Αλλιώς τώρα θα ήτανε ελεύθερος όπως θα είναι ο κοσμηματοπώλης σε λίγο καιρό και τόσοι πολλοί άλλοι που μας θυμίζουνε τι σημαίνει δικαισύνη.

Στην Αθήνα αλλά και σε πολλές μεγαλουπόλεις τα σύμβολα πυκνώνουν και αραιώνουν σε κάθε γειτονιά. Δίπλα από την Γλαδστώνος, που βρίσκεται το κατάστημα το οποίο δολοφονήθηκε ένας ακόμα, υπάρχουν πολλές γειτονιές με διαφορετικά νοήματα και συμβολισμούς στο εμπορικό χάος που προσφέρει αυτή η πόλη. Σε αυτή την πόλη λοιπόν που ακόμα συνυπάρχουν τόσα πολλές έννοιες και σκοπιμότητες κάποιες από αυτές συμβολοποιούνται σε υλικά αγαθά και κάποιες στους ανθρώπους και τις επιλογές τους. Από την μια ο κοσμηματοπώλης, ένας κυρ-Παντελής του διπλανού καταστήματος και από την άλλη ο Ζακ Κωστόπουλος ένα άτομο που αρνήθηκε να προσέχει και να κρύβει την ύπαρξη του.

Στον κόσμο που κυριαρχεί η βία, η διεκδίκηση στάτους με κάθε τρόπο και η εμπορευματοποίηση για οτιδήποτε επιτάσσεται πως αξίζει, τα πιο λαμπερά σημεία υποταγής βρίσκονται στην καθαρότητα ενός κομματιού χρυσού, ένας υλικός συμβολισμός για τον οποίο για κάποιους φαίνεται πως αξίζει να λιντσάρεις έναν άνθρωπο. Όσο παραμένει αξεπέραστη αυτή η έννοια του υλικού συμβολισμού που έχει ο χρυσός, τόσο η σπανιότητα ενός υλικού θα καθορίζει με τέτοια ιστορική συνέπεια τον θάνατο και την ζωή. Καταλήγοντας κάθε φορά βέβαια εις βάρος κάθε μη-κυρ-Παντελή που περήφανα ήταν ο Ζακ Κωστόπουλος.

Advertisements

1 Trackback / Pingback

  1. Ο χρυσός και οι δολοφονίες των αποκλεισμένων | Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: