our news

Η Clara Lemlich πυροδοτεί τον «Ξεσηκωμό των 20.000» στις 22 Νοεμβρίου του 1909

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3,040 other followers

Φωτογραφία τύπου δύο γυναικών-απεργών που συμμετέχουν σε ένα από τα μπλόκα που κινητοποίησε ο «Ξεσηκωμός των 20.000», Νέα Υόρκη, Φεβρουάριος 1910. Ευγενική παραχώρηση της Βιβλιοθήκης του Κογκρέσου των ΗΠΑ.

Μετάφραση για το Shades: Φίλιππος. Σύνδεσμος με το αγγλικό κείμενο εδώ: https://jwa.org/thisweek/nov/22/1909/Clara-Lemlich 

«Είμαι μια από αυτές που πάσχουν από τις κακοποιήσεις που περιγράφονται εδώ και προτείνω να κάνουμε γενική απεργία!». Με αυτόν τον τρόπο και στην εβραϊκή γλώσσα (Yiddish), η εικοσι-τριάχρονη Clara Lemlich απευθύνθηκε στο ανήσυχο πλήθος των χιλιάδων εργατών. Η συγκέντρωσή τους πραγματοποιήθηκε στη σχολή της Cooper Union στη Νέα Υόρκη, στις 22 Νοεμβρίου 1909. Επί ώρες, οι εργάτες και εργάτριες άκουγαν πολλούς να καταγγέλλουν τις συνθήκες εργασίας στη βιομηχανία ενδυμάτων της Νέας Υόρκης. Όλοι τους όμως, εξέταζαν με ιδιαίτερη επιφύλαξη την πραγματοποίηση μιας απεργίας.

Τα λόγια και το πάθος της Lemlich ταρακούνησαν το πλήθος. Ο πρόεδρος της εκδήλωσης την πλησίασε και αναφώνησε: «Θα πάρετε τον παλιό εβραϊκό όρκο;». Η συγκέντρωση δεν ήταν αποκλειστικά εβραϊκή. Οι περισσότεροι όμως σήκωσαν το δεξί τους χέρι και ορκίστηκαν μαζί του στα εβραϊκά: «Αν προδόσω τον σκοπό στον οποίο τώρα δεσμεύομαι, ας μαραθεί το χέρι που τώρα σηκώνω». Έτσι ξεκίνησε ο «ξεσηκωμός των 20.000», μια κρίσιμη καμπή στον αμερικανικό εργατικό ακτιβισμό.

Τους επόμενους μήνες, χιλιάδες εργαζόμενοι του κλάδου της ένδυσης, κυρίως νεαρές εβραίες και ιταλίδες, πραγματοποίησαν μπλόκα και αντιμετώπισαν την αστυνομική βία. Ένα ισχυρό σώμα εβραίων γυναικών, με επικεφαλείς προσωπικότητες όπως τη Clara Lemlich, τη Rose Schneiderman και τη Pauline Newman, εργάστηκε ακούραστα ώστε να οργανώσει και να υποστηρίξει την απεργία. Οι απαιτήσεις τους επεκτήνονταν πέρα ​​την αύξηση των μισθών και την μέιωση των εργατοωρών. Αγωνίστηκαν για τη δημιουργία αξιοπρεπών συθήκών εργασίας και την αναγνώριση του δικαιώματος των γυναικών να οργανώνονται σε σωματεία. Αν και η απεργία ήταν μερικώς επιτυχημένη, λειτούργησε ως αφορμή και προκάλεσε ένα κύμα γενικών απεργιών από το 1909-1915 σε πολλές πόλεις των Ηνωμένων Πολιτείων. Οι αμερικανοί εργατικοί ηγέτες ήταν πλέον αναγκασμένοι να εστιάσουν την προσοχή τους στις ανάγκες των γυναικών εργατριών και ακτιβιστριών, που αγνοούσαν τόσο καιρό.

Πηγές: Jewish Women in America, An Historical Encyclopedia, pp. 772-773; Annelise Orleck, Common Sense and a Little Fire: Women and Working-Class Politics in the United States, 1900-1965 (Chapel Hill, 1995), pp. 48-59; Jacob Rader Marcus, ed., The American Jewish Woman: A Documentary History(Cincinnati, 1981), pp. 568-570.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: