our news

O κόσμος των πετρωμένων.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3,040 other followers

Γράφει η Ιόλη Σαγριάν

Πίσω από την πλατεία της Μariannenstrasse με τους αυστηρούς της καθεδρικούς ναούς,
κρύβεται ένας άνθρωπος σκαλισμένος με πέτρα, ανέγγιχτος από τον κόσμο των ζώντων.

Ενώ η πλατεία μοιάζει να ναι λοξή σχηματίζοντας μια καμπύλη, σα να κινείται διαρκώς,
ο καθισμένος παραμένει ακίνητος σε κυρτό θεατρικό σκηνικό μ’ έναν στύλο
για συντροφιά να τον στηρίζει αναπαυτικά
ενόσω η εποχή τον συντηρεί ακάθεκτο
στο πέρασμα των χρόνων.

Κάποια βράδια, το φάντασμα ενός θυρωρού
αφήνει το πόστο του για να βρει την πηγή εκείνης της μυστήριας μουσικής
κι ενίοτε τον ανασηκώνει ταπεινά, αν το ίδιο του το βάρος τον ρίξει μπροστά
σε μια αμήχανη, ελαφριά κλίση• πιάνει τη φυσαρμόνικα, σαν γλύπτης ή ξυλουργός,
και την τοποθετεί στο στόμα του παίχτη, τόσο απαλά,
ώστε να μην καταλάβει ούτε στιγμή
πως έγειρε από την πολύχρονη του στάση…

Σε ετούτη την πόλη, τα μνημεία είναι σύνηθες θέαμα σαν τα ψίχουλα από τα ψωμιά, που κείτονται ανάμεσα στα φύλλα των κυριακάτικων πάρκων.

Κάποτε πέτρωσαν έναν στρατιώτη του Κόκκινου στρατού, άλλοτε
μια μητέρα που θήλαζε ένα παιδί, ύστερα έναν εργάτη
στον καιρό της μακρινής Βοημίας.

Σε ετούτη την πόλη, τα μνημεία είναι σύνηθες θέαμα μα τα μισά μνημεία
έχουν εγκαταλειφθεί εδώ και καιρό
κι εκπληρώνουνε έτσι την αποστολή τους
στο τίμημα του χρόνου.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: