our news

ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΑΠΟ ΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3,045 other followers

Γράφει ο Francis Freefall,

Το τριήμερο πραγματοποιήθηκε 13-15/9 στο Κερατσίνι, στο εν μέρει ανακαινισμένο ισόγειο του παλιού εργοστασίου Καχραμάνογλου, το οποίο πλέον ανήκει στον δήμο. Η διοργάνωση γίνεται αποκλειστικά και μόνο από την οικογένεια και τους φίλους του Παύλου Φύσσα. Η είσοδος σε πολιτικές οργανώσεις απαγορεύεται. Παρόλα αυτά στην εισόδο μοιράζονταν ανακοινώσεις τόσο της Λαϊκής Ενότητας Πειραιά όσο και του χώρου Αναρχικό Ρεσάλτο.

Παραβρέθηκα τις 2 (14-15/9) από τις τρεις συνολικά μέρες. Το φεστιβάλ περιλάμβανε μόνιμη έκθεση φωτογραφίας (με θέμα την δίκη αλλά και την δράση της ΧΑ), μια πολύ καλή ομολογουμένως έκθεση σκιτσογραφίας (πάλι με ίδια θεματολογία) με στριπάκια γνωστών Ελλήνων σκιστογράφων και μια πολύ καλή επίσης έκθεση βιβλίου (ενδεικτικά είχε τίτλους των Νόμπερτ Ελίας, Σάββα Μιχαήλ, Enzo Traverso, S Bolongia, Ashton) περιοδικών και κόμικ με αντιφασιστικό προσανατολισμό. Δωρέαν δίνονταν, ένα φυλλάδιο της Golden Dawn Watch, αυτόκολλητα της κίνησης Βάλτους Χ (ίδρυμα Ρόζα Λούξεμπουργκ και HumanRights360) και δύο βιβλία, επίσης του ιδρύματος Ρόζα Λούξεμπουργκ. Τα : ΕΠΙΜΟΝΟΙ ΜΥΘΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΣΤΗ ΕΛΛΑΔΑ (Βασίλης Παπαστεργίου – Ελένη Τάκου) και Η ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ – ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ

Η πρώτη μέρα περιελάμβανε προβολές αντιφασιστικών ταινιών μικρού μήκους (που δυστυχώς μόνο ένα κομμάτι της τελευταίας ταινίας κατάφερα να δω, αλλά φαινόταν ενδιαφέρουσα) και ακολούθησε μια συζήτηση με γενικό θέμα: Πως η τέχνη μπορεί να γίνει ανάχωμα στην εξάπλωση του φασιμού. Δεν παρακολούθησα παρά ένα πολύ μικρό κομμάτι, οπότε δεν έχω να γράψω κάτι. Οι ταινίες που προβλήθηκαν είναι: Red Hulk, Jafar, Η εκπαίδευση για το θάνατο: Πως δημιουργείται ένας Ναζί, Φιλο(ι) Ξένοι. Επίσης ζωντανά την δημιουργία στους τοίχους αντιφασιστικών γκράφιττι. Ακολούθησε συναυλία με μαθητικά συγκροτήματα

Η δεύτερη μέρα περιελάμβανε μια συζήτηση με τίτλο: Η δίκη της Χ.Α. και η δράση του αντιφασιστικού κινήματος, καθοριστικοί παράγοντες στην συρίκνωση της Χ.Α. Παραθέτω από μνήμης τι είπε ο κάθε ομιλητής / ομιλήτρια με την σειρά με την οποία μίλησαν:

Χρύσα Παπαδοπούλου (δικηγόρος πολιτικής αγωγής): Αναθέρθηκε περισσότερο στα τεχνικά ζητήματα της δίκης. Τις κωλυσσιεργίες εκ μέρους των δικηγόρων της Χ.Α., την ακαταλληλότητα των χώρων,την τεράστια δικογραφία προκειμένου να στοιχειοθετηθεί η κατηγορία της σύστασης και διεύθυνσης εγκληματικής οργάνωσης , την διτή φύση της δίκης : πολιτική αλλά και ποινική. Σαν πρώτο ενθαρυντικό σημάδι για την τελική έκβαση της και την απόφαση, μίλησε για την προ ημερών καταδικαστική απόφαση σχετικά με την επίθεση στο Συνεργείο και ότι είναι μια μεγάλη νίκη του αντιφασιστικού κινήματος το κλείσιμο των κεντρικών γραφείων της ΧΑ. Τέλος προανήγγειλε πως οι δραστηριότητες του «Αντιφασιστικού Σεπτέμβρη» πρέπει να επεκταθούν όλο τον χρόνο (το Φεστιβάλ να είναι απλά μια συμπύκνωση τους) και σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.

Ελευθερία Τομπτζόγλου(δικηγόρος πολιτική αγωγής): Εκφράστηκε αισιόδοξα για την τελική έκβαση της δίκης, για τα ερωτήματα και αμφιβολιες που υπήρχαν στην έναρξη της (το αν θα ηρωϊποιούσε ουσιαστικά του χρυσαυγίτες), για την επιτυχία της υπεράσπισης να αποκλείσει κάθε δημοσιογραφική κάλυψη της, για την προσπάθεια εξίσωσης των διώξεων ενάντια στους φασίστες με εκείνες που έγιναν στο παρελθόν ενάντια στους κομμουνιστές και το λάθος ποντάρισμα των βουλευτών της χα στο ότι θα είχαν την βουλευτική ασυλία μέχρι το τέλος της δίκης. Είπε επίσης πως ναι μεν η χα είναι εκτός βουλής, αλλά έχει αφήσει στίγμα στην Ελληνική κοινωνία που πρέπει να αντιμετωπιστεί. Ιδιαίτερα όσον αφορά την ρητορική της. Θέρησε επίσης αναγκαίο την συστράτευση αν όχι όλων, όσο περιισότερων πολιτικών χώρων γίνεται απέναντι στο φασισμό. Έκανε τέλος μια παρατήση σε σχέση με εκείνους που είναι απαισιόδοξοιι σε σχέση με την τελική απόφαση, πως απαξιώνουν την τεράστια προσπάθεια που μέχρι τώρα έχει γίνει. Τέλος κάλεσε για φυσική παρούσια του κόσμου , έστω στο τελευταίο αυτό στάδιο απολογιών.

Δημήτρης Ψαράς (δημοσιογράφος): Είπε και αυτός εν συντομία τις αμφιβολίες και τα ερωτήματα που υπήρξαν κατά την έναρξη της δίκης. Τον αποκλεισμό της δημοσιογραφικής κάλυψης της. Το μοντέλο της «στρατηγικής της έντασης» που προσπάθησαν να αντιγράψουν οι φασίστες προκειμένου να προκαλέσουν έναν εμφύλιο μικρής έντασης και το κράτος να αναγκαστεί να τους παραδώσει την εξουσία. Αναφέρθηκε επίσης στο ότι η πολιτική αγωγή προσπάθησε να καλύψει και την περίοδο δράσης που δεν καλύπτει η υπάρχουσα δικογραφία (πριν το 2008). Όσον αφορά την δικαστική και γενική κατάρευση της ΧΑ, υποστήριξε πως οφείλεται σε μια βαθιά εσωτερική αντίφαση της οργάνωσης που ποτέ δεν κατάφερε να ξεπεράσει: ενώ από την μία είναι μια οργάνωση με αυστηρά στεγανά απο την άλλη -ειδικάς αποκτώντας θεσμικό ρόλο- έπρεπε να κάνει στρατολόγηση νέων μελών.. Τόνισε επίσης πως δεν έχουμε τελειώσει με το φασιστικό φαινόμενο στην Ελλάδα, πως ήδη η ομάδα Λαγού χτίζει το νέο κόμα υπό την αιγίδα Πλεύρη, η επίσημη παρουσίαση του οποίου-και ιδρυτική του ημερομηνία- θα είναι 6 Νοέμβρη (Νύχτα των κρυστάλλων) και σύμφωνα με την πληροφόρηση του τα πρώτα γραφεία τους θα ανοίξουν στον Πειραιά.

Αγγελική Βαλσαμάκη (Αντιφασιστικός συντονισμός Αθήνα – Πειραιά): Παρέθεσε τις κινηματικές δράσεις ενάντια στους φασίστες πριν και μετά την δολοφονία Φύσσα. Την αισιοδοξία για την έβαση της δίκης και την τεράστια προσπάθεια που έγινε προκειμένου να καταλήξουμε στην εκλογική κατάρευση της Χ.Α. και στο κλείσιμο των γραφείων της.

Δημήτρης Κουσουρής(ιστορικός): Έκανε μια πολύ σύντομη αναφορά στις διαφορετικές εμφανίσεις και εκφάνσεις του φασιστικού φαινομένου από τον μεσοπόλεμο και μετά. Τονίζοντας πως είναι ένα φαινόμενο που γιγαντώνεται σε περιόδους οικονομική κρίσης και είναι εν υπνώση σε ομαλές οικονομικές περιόδους. Πως είναι η χρυσή εφεδρεία του συστήματος που κινητοποιείται προκειμένου να καμφούν οι εργατικές αντιδράσεις. Μίλωντας κάπως περισσότερο για την δεκαετία του 70 (πετρελαϊκή κρίση που έγινε κοινωνική κρίση), είπε πως η εμφάνιση του νεοφιλελευθερισμού και του νεοναζισμού είναι ταυτόχρονες και γίνεται ταυτόχρονα σε πολλές χωρές του Ευρωπαϊκού κέντρου (Αγγλία, Γαλλία, Αυστρία, Γερμανία). Πως ο νεοναζισμός εκείνη την εποχή είχε την μορφή του πολιτιστικού ρατσισμού. Για την Ελλάδα συγκεκριμένα είπε πως η θεσμική εκπροσώπηση των φασιστών υπάρχει και πριν από την άνοδο της ΧΑ στο ΛΑΟΣ. Επίσης αναφέρθηκε στο διχαστικό ερώτημα που θέτουν πολλοί: να ασχοληθούμε με τον καπιταλισμό ή με τους φασίστες? Απαντώντας ΚΑΙ με τον καπιταλισμό ΚΑΙ με τον φασισμό. Εξέφρασε, ακόμα, την άποψη πως δεν πρέπει να είμαστε και πολλοί αισιόδοξοι σε σχέση με την δίκη, γιατί είναι μορφή αστικού κρατικού αντιφασιμού, ενώ έχει αποδειχτεί πως το αστικό κράτος τελικά εγκολπώνει αυτά τα μορφώματα, μιας και αποτελούν αναπόσπαστο δομικό τους στοιχείο (ειδικά για τις σύγχρονες δυτικές δημοκρατίες). Υποστήριξε δε, πως ο διάλογος για την απόρόφηση των φασιστών από τον κρατικό σχηματισμό έχει ήδη αρχίσει (και αυτό αποδυκνείεται από την παρούσια στην σημερινή κυβέρνηση ακροδεξιών). Τέλος, είπε πως δεν έχουμε τελειώσει με τον φασισμό στην Ελλάδα και η αντιμετώπιση του πρέπει να γίνεται κατα πρόσωπο, ενάντια σε όλα τα πρόσωπα που εκείνος παίρνει και σε όλα τα κοινωνικά πεδία.

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: