τελευταία νέα σε τίτλους

Ο εχθρός και το 1967 και τώρα είναι εδώ και είναι μέσα στην ίδια μας τη χώρα

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 3,693 other followers

Οι τελευταίες εξελίξεις στην χώρα σίγουρα επιβεβαιώνουν τις απαισιόδοξες εκτιμήσεις. Η κυβέρνηση της ΝΔ κάνει πράξη ότι υποσχέθηκε προεκλογικά, που δεν ήταν τίποτα άλλο από την ωμή καταστολή, την απορρόφηση της άκρας δεξιάς στο κυβερνητικό σχήμα, την ανοιχτά ρατσιστική πολιτική με τους πρόσφυγες και τέλος την αμφισβήτηση μιας σειράς εργατικών και εναπομεινάντων αστικών δημοκρατικών κατακτήσεων της μεταπολίτευσης. Πυλώνας αυτής της κυβέρνησης είναι όσοι ήθελαν μια υποτιθέμενη επιστροφή στην “κανονικότητα” μέσω της ησυχίας, τάξης και ασφάλειας, δηλαδή κυρίως τα μικροαστικά στρώματα και οι έλληνες νοικοκυραίοι, των ρατσιστικών μπάρμπεκιου, των εθνικιστικών μακεδονικών και αντιπροσφυγικών συλλαλητηρίων. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν δικαιώνει την κεντροαριστερή σοσιαλδημοκρατική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, είναι αυτή άλλωστε που άνοιξε τον δρόμο στη σημερινή κυβέρνηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, ενός διπολικού αστικού συστήματος εξουσίας, που εκπροσωπεί συγκεκριμένες μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου και των στρατηγικών επιλογών του. Ωστόσο, δεν βρισκόμαστε μπροστά σε τετελεσμένα γεγονότα, αντίθετα η ρευστή υλική πραγματικότητα που παράγει η κρίση του πολιτισμού της αξίας, κάνει την κατάσταση ακόμα πιο δύσκολη για εκτιμήσεις και γεωστρατηγικές αναλύσεις για το τι θα έρθει στο άμεσο μέλλον.

Σε κάθε περίπτωση, κάθε ιστορική σύγκριση της σημερινής πραγματικότητας με το παρελθόν όπως (πχ με τη Χούντα 1967 – 1974 που κάνει κομμάτι της αριστεράς) δεν βοηθάει μια ανταγωνιστική πολιτική στρατηγική που πρέπει να αναδυθεί, αντίθετα συσκοτίζει και ενισχύει τις αυταπάτες όσων πιστεύουν σήμερα (νεο-κευνσιανών στην πλειονότητα τους) ότι η αστική δημοκρατία, σε μια περίοδο κρίσης της νεωτερίκοτητας, μπορεί ξανά να “εκδημοκρατιστεί”. Δεν έχουμε χούντα.Έχουμε αστική δημοκρατία και μάλιστα φουλ νεοφιλελεύθερης κοπής όπου σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και τον κόσμο, είναι ανάγκη να αυταρχικοποιηθεί και να προσαρμοστεί σε συνθήκες γενικευμένης κοινωνικής και ταξικής σύγκρουσης, που έρχεται ως αποτέλεσμα αυτής της κρίσης του πολιτισμού.

Η καπιταλιστική κυριαρχία και η ιδεολογία της σήμερα, περισσότερο από ποτέ, πετάει κάποιους “άλλους” εκτός της παραγωγικής διαδικασίας, τους στερεί την ίδια την “ιδιότητα του πολίτη” που υποσχέθηκε ο νεωτερικός διαφωτιστικός πολιτισμός και εν τέλη από την ίδια την ιδιότητα του ανθρώπου – αφού δεν τηρούν τις προϋποθέσεις των ιερών και των οσίων της εμπορευματικής κοινωνίας.  Οι πλεονάζοντες πληθυσμοί εντός των εθνικών – κρατικών σχηματισμών, που ο ίδιος ο καπιταλισμός δημιούργησε, μεγαλώνουν μέρα με τη μέρα. Η διολίσθηση στην απόλυτη φτώχεια, εξαθλίωση και εν τέλη στην αγωνία για την ίδια την επιβίωση σε ένα μεγάλο μέρος της ανεπτυγμένης καπιταλιστικής δύσης και στις ευρωπαϊκές μητροπόλεις δεν είναι εικόνες από ένα μακρινό μέλλον. Μεγάλα ζητήματα ταξικού χαρακτήρα αναδύονται. Από το στεγαστικό ζήτημα (πχ Βερολίνο), μέχρι την μετακίνηση στη πόλη (Χιλή) τα προβλήματα γίνονται όλο και πιο ορατά και προαναγγέλλουν εξελίξεις.

Ο λόγοι που αποφασίσαμε να παρέμβουμε με ένα κείμενο στη φετινή επέτειο για τα 46 χρόνια από την εξέγερση εναντίων της στρατιωτικής δικτατορίας σίγουρα ποικίλουν και δεν εξαντλούνται μέσα σε μια προκήρυξη. Ο πρωταρχικός, είναι σίγουρα, το γεγονός ότι ο ελληνικός φασισμός και οι διάφορες εκφάνσεις του, ψάχνουν με κάθε τρόπο να ξαναγράψουν τα ιστορικά γεγονότα. Ξέρουν πολύ καλά ότι η ιστορική λήθη είναι τεράστιο όπλο στα χέρια τους. Είναι οι νικητές του εμφυλίου πολέμου και του κράτους που έχτισαν ύστερα από αυτόν, βασισμένο στην τρομοκρατία, τις εξορίες, τις φυλακίσεις και τον αντικομμουνισμό. Πρέπει να σταθούμε στη πρώτη γραμμή ενάντια στη παραχάραξη των ιστορικών γεγονότων που επιχειρείται από την σκοπιά των θυτών, αυτών που βρέθηκαν στην εξουσία είτε ως γλείφτες για προνόμια, είτε ως στελέχη της φασιστικής δικτατορίας.

Από την σκοπιά της αριστεράς δεν φαίνεται να έχει γίνει κάποια σοβαρή ανάλυση για την επταετία, ασχέτως αν κάθε χρόνο τον Νοέμβρη διάφοροι γράφουν «κείμενα» επί του θέματος, αναπαράγοντας τα ίδια και τα ίδια. Όλες αυτές οι απόψεις ανακυκλώνονται στο ερώτημα ποιος «υποκίνησε την χούντα», ρίχνοντας κατά κανόνα ευθύνες στον «εξωτερικό» παράγοντα χωρίς να εστιάζουν στην εγχώρια ιστορία και το ίδιο το ελληνικό κεφάλαιο. Δεν θα μπορούσαμε να μην υπογραμμίσουμε την αντιδραστική θέση της ελληνικής αντι-ιμπεριαλιστικής πολιτικής (του Φονιάδες του λαών Αμερικάνοι) – της εθνικά αφομοιωμένης αριστεράς – ότι η χούντα ήταν απλά και μόνο σχέδιο της Αμερικανικής κυβέρνησης. Ο αντιαμερικανισμός αποτελεί και αυτός ανάμεσα σε άλλα, ένα διαχρονικό χαρακτηριστικό του ελληνικής εθνοαντιιμπεραλιστικής παράδοσης. Σύμφωνα με αυτήν την ιδεολογική αφήγηση, ο Αμερικάνος, όπως και ο Εβραίος – ως ο διαχρονικός Άλλος – ευθύνονται για τα δεινά του «ελληνικού λαού». Η μαύρη σελίδα της δικτατορίας μπαίνει και αυτή στην υπηρεσία της εθνικής μυθολογίας του ελληνικού καπιταλιστικού κράτους. Μεταπολιτευτικά ο αντι-αμερικανισμός αξιοποιήθηκε, προκειμένου να ενισχυθούν παραλλαγμένοι κάποιοι από τους βασικούς συγκροτητικούς μύθους του ελληνικού σχηματισμού οι οποίοι όλοι συνδέονται με την αναπαραγωγή της ίδιας της καπιταλιστικής κυριαρχίας στην Ελλάδα. Σε αυτό το πλαίσιο ο ελληνικός αντι-αμερικανισμός στην ουσία του και όχι στις επικές (ή αν προτιμάτε νεκρόφιλες) του «πολυτεχνειακές» αναπαραστάσεις, δεν είναι τίποτε άλλο από μία ειδική μορφή φετιχιστικού αντικαπιταλισμού-αντιϊμπεριαλισμού που ταιριάζει για την μεταπολιτευτική Ελλάδα, όπως ο αντι-γερμανισμός για την «μνημονιακή» Ελλάδα. Μια τέτοια πολιτική όχι μόνο αποκρύπτει την ουσία που λέγεται “ελληνικό κεφάλαιο ως σχέση κοινωνικής κυριαρχίας”, αλλά διαποτίζεται από τον πιο σκληρό αντισημιτικό και ρατσιστικό λόγο της ελληνικής εθνικής αφήγησης. Αδυνατεί έστω και ελάχιστα, να συλλάβει ότι το κεφάλαιο, η αφηρημένη εργασία, η αξία και άλλες βασικές κατηγορίες που αναδύονται με τον καπιταλισμό, δεν είναι απλά αφηρημένες έννοιες που προσφέρονται για μια παράπλευρη περιγραφή της καταπίεσης από έναν εξωτερικό δυνάστη, ή έναν μικρό κύκλο παγκόσμιας συνωμοσίας που σπέρνει δικτατορίες στον πλανήτη. O δράστης, σύμφωνα με αυτή τη πολιτική, είναι το διεθνές αφηρημένο χρηματιστικό κεφάλαιο και όχι το δικό μας, το “πατριωτικό” εφοπλιστικό και βιομηχανικό κεφάλαιο. Όπως και με το “Έπος του 40” έτσι και με το Πολυτεχνείο επιχειρείται από αυτή την αριστερά, να κατασκευαστεί μια εικόνα ενός ηρωικού υποκειμένου του “ελληνικού λαού” – δηλαδή μιας φαντασμαγορικής κοινότητας με κοινή μοίρα και κοινά συμφέροντα – αποκρύπτοντας τις αιτίες της ταξικής σύγκρουσης και εν τέλει ενισχύοντας την ιστορική λήθη.

Και το 1974 και σήμερα, ο εχθρός παραμένει σε αυτή τη χώρα ο ίδιος. Η σημερινή κυβέρνηση της ΝΔ θα συνεχίσει την πολυεπίπεδη επίθεση που έχει ήδη εξαγγείλει. Μια τέτοια πραγματικότητα επιβάλει σήμερα την συσπείρωση και την κοινή δράση όσων κομμουνιστών/τριων αντιλαμβάνονται ότι η σύγκρουση πρέπει να γίνει εδώ, μέσα στην ίδια μας τη χώρα. Μια τέτοια δραστηριότητα προϋποθέτει και την συσπείρωση των κομματιών της τάξης μας που δεν έχουν ελληνική ταυτότητα και ζουν στη χώρα ως οι πραγματικά της γης οι κολασμένοι. Σήμερα περισσότερο από ποτέ πρέπει να ανοίξει ο δρόμος για μια οργανωμένη κομμουνιστική προσπάθεια που στο επίκεντρο της θα μπαίνει ο ελληνικός καπιταλισμός και οι επιδιώξεις του σε βαλκανικό και διεθνικό επίπεδο. Να βρούμε επιτέλους το δρόμο για την κοινή δράση με κομμουνιστές/τριες και από άλλες χώρες των Βαλκανίων. Να μπούμε φραγμός στον ρατσισμό και τον ελληνικό φασισμό, να τερματίσουμε την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο. Κόντρα στις επετειακές φιέστες εθνικής κοπής να αντιπαραθέσουμε την δική μας υπεράσπιση της μνήμης και να φωνάξουμε για ακόμα μια φορά ότι: ο Βασικός εχθρός βρίσκεται εδώ, μέσα στην ίδια μας τη χώρα (Καρλ Λίμπκνεχτ)

Κομμουνιστές/τριες με μνήμη

1 Trackback / Pingback

  1. Ο εχθρός και το 1967 και τώρα είναι εδώ και είναι μέσα στην ίδια μας τη χώρα | Ώρα Κοινής Ανησυχίας

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: