τελευταία άρθρα σε τίτλους

Ο εθνοαντι-ιμπεριαλισμός της αριστεράς δεν αποτελεί το άλλο άκρο.

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 6,727 other subscribers

Γράφει ο B.C

Πριν λίγες μέρες ξέσπασε ένα διαδικτυακός πόλεμος με αφορμή ένα κείμενο στην ιστοσελίδα του Άκη Γαβριηλίδη με θέμα τις εθνοπατριωτικές και αντισημιτικές δηλώσεις που έχει κάνει άπειρες φορές στο παρελθόν ο Μ. Γλέζος. Ο κ. Γαβριηλίδης δικαίως τον αποκαλεί, λίγο πολύ, εθνικιστή και αντισημίτη (δείτε το βίντεο που παραθέτουμε στο τέλος του σχολίου). Ο τίτλος του κειμένου του κ. Γαβιηλίδη στάθηκε αρκετός για να ξεσπάσει μια θύελλα αντιδράσεων με υποστηρικτές του Μ. Γλέζου. Κάπως έτσι λοιπόν μπήκαμε και εμείς στον πειρασμό να σχολιάσουμε. Όπως έχουμε γράψει επανειλημμένως στο shades, το πρόβλημα με όλους αυτούς τους αριστερούς υποστηρικτές του Γλέζου είναι ότι στο όνομα του κομμουνισμού προάγουν έναν φετιχοποιημένο αντικαπιταλισμό και εθνικό κοινοτισμό που εν τέλει θρέφει μια εθνική ιδεολογία – της εθνικής λαϊκής κοινότητας που όχι μόνο είναι αντικομμουνιστική, αλλά με μαθηματική ακρίβεια καταλήγει στην άλλη πλευρά, αυτής του νεοφασισμού. Για μας το πρόβλημα δεν είναι τα πρόσωπα αλλά οι πολιτικές. Ο Θεοδωράκης και ο Γλέζος είναι αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής σκέψης της “αριστεράς” που βλέπει το έθνος ως κάτι χειραφετητικό, όπου ο εχθρός του βρίσκεται έξω από την χώρα, στις μεγάλες τράπεζες και τους σκοτεινούς κύκλους του λευκού οίκου και των σιωνιστών. Ο ελληνικός Λαός μετατρέπεται στον ” συλλογικό καταπιεσμένο”. Το καλό «πατριωτικό κεφάλαιο» αγωνίζεται να επιβιώσει ενάντια στις διεθνείς αγορές. Απουσιάζει οποιαδήποτε συζήτηση για τη ταξική διαστρωμάτωση της ελληνικής κοινωνίας ή τις βασικές κατηγορίες ανάλυσης του καπιταλισμού. Σε ένα τέτοιο «αντικαπιταλισμό» μπορεί να βρει κανείς στοιχεία του και στον ίδιο τον εθνικοσοσιαλισμό.

Στις μέρες μας αυτή η τάση εκφράστηκε και μάλιστα με ηγεμονικούς όρους στις πλατείες, τα φαιοκόκκινα αντιμνημονιακά μέτωπα και το δημοψήφισμα. Ο σύγχρονος αντιγερμανισμός και η κουβέντα για τους διεθνείς τοκογλύφους ήταν η ανάλυση τόσο της “αριστεράς” όσο και της νεοναζιστικής ακροδεξιάς. Λες και τα μέτρα λιτότητας που πάρθηκαν μέσα στη χώρα εξυπηρετούσαν μόνο το γερμανικό κεφάλαιο και κάποιους “τοκογλύφους” (όπου τοκογλύφους βάλε Εβραίους) και όχι και το ελληνικό κεφάλαιο που με την νέα επαναδιαπραγμάτευση του κόστους της εργατικής δύναμης βρεθήκαμε να έχουμε μισθούς πείνας. Όσο αυτή η αριστερά δεν βάζει το σύνθημα ότι ο εχθρός είναι μέσα στην ίδια μας τη χώρα, τόσο δεν θα έχει σχέση με οτιδήποτε μαρξικό ή άλλο εγχείρημα για τον τερματισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ο εθνοαντιιμπεριαλισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων. Αν και τα έχουμε γράψει πολλές φορές καλό είναι να το υπενθυμίζουμε. Η κριτική μας πρέπει να είναι πάντα στοχευμένη και να αποδομεί τις πολιτικές αυτής της εθνικά ενσωματωμένης αριστεράς και όχι να έχει στόχο τα πρόσωπα. Τέλος να απαντήσουμε εκ των υστέρων σε όσους/ες μας κατηγορούν ότι είμαστε με την «θεωρία των άκρων». Τους απαντάμε ότι το δικό άκρο δεν έχει δημιουργηθεί ακόμα. Αν πιστεύουν ότι ο εθνοαντιιμπεριαλισμός αυτών των τάσεων αποτελεί κάποιου είδους άκρο στην αντιπαράθεση με τον νεοφασισμό τότε δεν νομίζουμε ότι έχουμε και πολλά να συζητήσουμε παραπέρα.

About furdenkommunismus (792 Articles)
για τον κομμουνισμό

1 Comment on Ο εθνοαντι-ιμπεριαλισμός της αριστεράς δεν αποτελεί το άλλο άκρο.

  1. Γιάννης // July 11, 2020 at 8:34 pm // Reply

    “Όσο αυτή η αριστερά δεν βάζει το σύνθημα ότι ο εχθρός είναι μέσα στην ίδια μας τη χώρα, τόσο δεν θα έχει σχέση με οτιδήποτε μαρξικό ή άλλο εγχείρημα για τον τερματισμό της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Ο εθνοαντιιμπεριαλισμός είναι ο σοσιαλισμός των ηλιθίων>”.
    Κρίμα που δεν κάνατε τον κόπο να μάς ενημερώσετε ποιος είναι ο εχθρός μέσα στην ίδια την χώρα μας. Αν μπορούσαμε να ορίσουμε ποιος είναι ο εχθρός, θα μπορούσαμε να ορίσουμε και ποιος είναι ο μη εχθρός. Δηλαδή, για να μιλήσω για τον εαυτό μου, θα γνώριζα ποιους να αφήσω και με ποιούς να πάω.
    Τελικά, τα πράγματα δεν είναι και τόσο δύσκολα και δυσνόητα.
    Από εδώ ο (αιώνιος) εχθρός και από εκεί ο (αιώνος) μη εχθρός.
    Και από κοντά και το μεγαλύτερο ιστορικό εγχείρημα. Η κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο. Γιατί όπως είπε ο Μαρξ, μέχρι τώρα οι φιλόσοφοι ερμήνευαν τον κόσμο. Αλλά το ουσιαστικό είναι να τον αλλάξεις. Τι μεγαλομανία..
    Λοιπόν, ένα πράγμα είναι σίγουρο. Πως όταν χωρίζεις μια κοινωνία σε εχθρούς και σε αυτούς που έχουν το μονοπώλιο του δικαίου, θα αναπαράγεις και τον εθνικισμό. Είτε ψάχνεις τον εχθρό “έξω” είτε “μέσα”. Ζούμε σε μια παγκοσμιοποίηση της οικονομίας, και είναι έννοιες “μέσα” και “έξω” έχουν γίνει δυσδιάκριτες.
    Όσο για του μισθούς πείνας, πώς αλλιώς;
    Επί δεκαετίες οι νεοέλληνες ζούσαν μια ζωή με υψηλούς μισθούς και συντάξεις, που οι παραγωγικές δυνατότητες τους και οι ικανότητες τους, δεν μπορούσαν να δικαιολογήσουν.
    Τώρα ήρθε ο λογαριασμός.
    Για να μη μιλήσω ότι αυτή χώρα δεν παράγει σχεδόν τίποτα. Οι νεοέλληνες με την τουρκοβυζαντινή νοοτροπία, στην περίοδο της πανδημίας είχαν πέσει βαρύ προβληματισμό: μεταδίδεται ή όχι ο ιός με την θεία κοινωνία; Και την ίδια στιγμή, αστροναύτες έκαναν την διαστημική τους βόλτα στο θαυμάσιο τεχνολογικό δημιούργημα, τον διαστημικό σταθμό.

    Like

2 Trackbacks / Pingbacks

  1. Ο Γλέζος στην «Αγία Πετρούπολη» (τ. Λενινγκραντ) του Πούτιν. | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές
  2. Ο Γλέζος στην «Αγία Πετρούπολη» (τ. Λένινγκραντ) του Πούτιν. | Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: