τελευταία νέα σε τίτλους

note #158 Theodor W. Adorno, The Culture Industry: Selected Essays on Mass Culture

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 5,706 other followers

Τη μετάφραση των αποσπασμάτων έκανε ο Θοδωρής Βελισσάρης*

‘‘Το camping (…) αποτελούσε διαμαρτυρία ενάντια στην ανία και τις συμβάσεις της αστικής ζωής. Οι άνθρωποι έπρεπε να ‘ξεφύγουν’, με όλες τις σημασίες της λέξης. Τον ύπνο κάτω από τ’ αστέρια κέρδιζαν οι δραπέτες του σπιτιού και της οικογένειας. Μετά την παρακμή των κινημάτων της νεολαίας η ανάγκη αυτή αξιοποιήθηκε και θεσμοποιήθηκε από τη βιομηχανία κάμπινγκ. Από μόνη της η βιομηχανία δεν θα μπορούσε να εξαναγκάσει τους ανθρώπους να προμηθευτούν τις σκηνές και τα τροχόσπιτα, συν τις τεράστιες ποσότητες έξτρα εξοπλισμού, εάν δεν υπήρχε ήδη η λαχτάρα εντός τους. Αλλά η ανάγκη τους για ελευθερία έγινε μία λειτουργία, επεκτάθηκε και αναπαράχθηκε από την αγορά: αυτό που θέλουν τους επιβάλλεται άλλη μια φορά. […] Μια αρχετυπική στιγμή (της κενότητας του ελεύθερου χρόνου) είναι η συμπεριφορά αυτών που ψήνονται στον ήλιο απλά για να μαυρίσουν, παρότι το γλάρωμα στον καυτό ήλιο δεν είναι καθόλου διασκεδαστικό, μπορεί κάλλιστα να είναι σωματικά δυσάρεστο, και σίγουρα αποδυναμώνει τον νου. Στο μαύρισμα, που μπορεί να είναι ιδιαίτερα ελκυστικό, ο φετιχιστικός χαρακτήρας του εμπορεύματος προσαρτά πραγματικούς ανθρώπους: αυτοί οι ίδιοι γίνονται φετίχ. Η ιδέα ότι μια κοπέλα είναι περισσότερο ερωτικά θελκτική εξαιτίας του σοκολατί της δέρματος, αποτελεί μάλλον άλλη μία εκλογίκευση. Το μαύρισμα είναι ένας αυτοσκοπός, μεγαλύτερης σημασίας από τον αγαπητικό που υποτίθεται επεδίωκε να ξελογιάσει. Αν οι εργαζόμενοι επιστρέψουν από τις διακοπές τους χωρίς την απαραίτητη απόχρωση, μπορούν να είναι βέβαιοι ότι οι συνάδελφοι θα ρωτήσουν δηκτικά, ‘Μα καλά, δεν πήγατε διακοπές;’. […] Το γλάρωμα στον ήλιο σηματοδοτεί την κορύφωση ενός κρίσιμου συστατικού του ελεύθερου χρόνου υπό τις παρούσες συνθήκες: τη βαρεμάρα. Τα θαύματα που προσμένουν οι άνθρωποι στις διακοπές τους (…) υπόκεινται σε ατελείωτη πικρόχολη γελοιοποίηση: τα μακρινά μέρη (…) δεν είναι πλέον άλλα μέρη.’’

// Theodor W. Adorno, The Culture Industry: Selected Essays on Mass Culture, Routledge, ‘2001’

Ο Θοδωρής συμμετέχει στο Platypus Affiliated Society

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: