τελευταία άρθρα σε τίτλους

Mike Davis ― Εξέγερση στον λόφο*

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 6,525 other followers
Robert Farber, American Mood collection Robert Farber, American Mood collection

Μετάφραση από τα αγγλικά: Φοίβος Θεολογίτης

Τα χθεσινά «ανοσιουργήματα» στο ναό της δημοκρατίας μας —ω, καημένη βεβηλωμένη πόλη πάνω στον λόφο κλπ.— συνιστούσαν μια «εξέγερση» μόνο με την έννοια της μαύρης κωμωδίας. Ουσιαστικά ήταν μια μεγάλη συμμορία μοτοσικλετιστών ντυμένων σαν χορευτές του τσίρκου και περισσευούμενων πολεμοχαρών βαρβάρων (συμπεριλαμβανομένου του άντρα με το ζωγραφισμένο πρόσωπο που ποζάρει ως κερασφόρος βίσονας με γούνινο παλτό), οι οποίοι εισέβαλαν στην απόλυτη ιδιωτική λέσχη, άραξαν στο θρόνο του Pence, κυνήγησαν γερουσιαστές στους υπονόμους, σκάλισαν χαλαρά τις μύτες τους και ψαχούλεψαν αρχεία, και, πάνω απ ‘όλα, τράβηξαν αμέτρητες selfies για να τις στείλουν στους φίλους τους πίσω στο σπίτι. Κατά τα άλλα, δεν είχαν ιδέα τι εκάναν. (Η αισθητική έμοιαζε ξεκάθαρα στους Buñuel και Dali: «Ο μόνος κανόνας μας ήταν πολύ απλός: καμία ιδέα ή εικόνα που θα μπορούσε να προσφερθεί για οποιουδήποτε είδους λογική εξήγηση δεν θα γίνει αποδεκτή»).

Αλλά, κάτι απροσδόκητα ακατανόητο συνέβει: ένας deus ex machina ο οποίος έλυσε την κατάρα του Trump από τις καριέρες των συντηρητικών πολεμικών γερακιών και των νεαρών λεόντων της δεξιάς, η φιλοδοξία των οποίων μέχρι χθες ήταν δέσμια της λατρείας του Προέδρου. Σήμερα, δόθηκε το σινιάλο για μια πολυαναμενόμενη απόδραση. Η λέξη «σουρεάλ» έχει χρησιμοποιηθεί αφειδώς, αλλά χαρακτηρίζει με ακρίβεια το χθεσινοβραδυνό όργιο του δικομματισμού, με τους μισούς από τους Γερουσιαστές, που αρνούνταν το αποτέλεσμα των εκλογών, να μεταφέρουν το κάλεσμα του Biden για «επιστροφή στη σύνεση» και να ξερνούν τεράστιες ποσότητες επιβλαβούς ευσέβειας.

Ας το ξεκαθαρίσω: το Ρεπουμπλικανικό κόμμα μόλις υπέστει ένα ανεπανόρθωτο σχίσμα. Με βάση τα πρότυπα της Fuhrerprinzip [ΣτΜ: ο αρχηγός είναι η αρχή, ναζιστικός όρος] του Λευκού Οίκου, ο Pence, ο Tom Cotton, ο Chuck Grassley, ο Mike Lee, ο Ben Sasse, ο Jim Lankford, ακόμη και η Kelly Loeffler, είναι τώρα ανερυθρίαστα προδότες. Αυτό το γεγονός, με ειρωνικό τρόπο, τους επιτρέπει να γίνουν εφικτοί προεδρικοί υποψήφιοι μέσα σε ένα κόμμα που εξακολουθεί να είναι ακροδεξιό αλλά στην μετα Trump εποχή. Εφεξής των εκλογών και στα παρασκήνια, μεγάλες επιχειρίσεις και πολλοί μεγαρεπουμπλικανοί ευεργέτες έχουν κόψει τους δεσμούς τους με τον Λευκό Οίκο, κάτι που φαίνεται πιο σκανδαλωδώς στην περίπτωση αυτού του uber-Ρεπουμπλικανικού οργανισμού, της National Association of Manufacturers (NAM), ο οποίος χθες κάλεσε τον Pence να χρησιμοποίησει την 25η Τροπολογία για να καθαιρέσει τον Trump. Φυσικά, τα στελέχη του οργανισμού τα πρώτα τρία χρόνια του καθεστώτος ήταν αρκετά χαρούμενα με τις κολοσσιαίες φοροαπαλαγές, με την πλήρη απόσυρση των περιβαλλοντικών και εργασιακών κανονισμών, και με ένα τροφοδοτούμενο από το εμπόριο μεθαμφεταμίνης χρηματιστήριο. Αλλά, ο προηγούμενος χρόνος έχει κάνει αναπόφευκτη την παραδοχή ότι ο Λευκός Οίκος ήταν ανίκανος να διαχειριστεί μείζονες εθνικές κρίσεις ή να διασφαλίσει μια βασική οικονομική και πολιτική σταθερότητα.

Ο στόχος μέσα στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα είναι μια εκ νέου ευθυγράμμιση της εξουσίας με πιο παραδοσιακές ομάδες συμφερόντων, όπως η NAM και η Business Roundtable, καθώς και η οικογένεια Koch που αισθανόταν επί μακρόν άβολα με τον Trump. Ας μην υπάρχει καμία ψευδαίσθηση ότι οι «μετριοπαθείς ρεπουμπλικάνοι» έχουν ξαφνικά αναστηθεί από τον τάφο τους. Το πλάνο που διαμορφώνεται θα διατηρήσει τον πυρήνα των συμμαχιών μεταξύ των Χριστιανών ευαγγελιστών και των οικονομικών συντηρητικών, και πιθανότατα θα υπερασπιστεί τα περισσότερα από τα νομοθετήματα της τραμπικής εποχής. Θεσμικά μιλώντας, οι ρεπουμπλικανοί Γερουσιαστές με ένα δυνατό ρόστερ από νεαρά ταλαντούχα άτομα θα κυριαρχήσουν στο μετατραμπικό στρατόπεδο, και μέσω ενός άγριου δαρβινικού ανταγωνισμού —πρώτα απ’όλα, η μάχη αντικατάστασης του McConnell— θα επιφέρουν μια διαγενεακή διαδοχή, κάτι που ενδεχομένως θα συμβεί πριν την αποχώρηση της ολιγαρχίας των ογδοντάχρονων του Δημοκρατικού κόμματος. (Στα επόμενα χρόνια, η μείζον εσωτερική μάχη της μετατραμπικής πλευράς θα έχει πιθανότατα ως επίκεντρο την εξωτερική πολιτική και το νέο ψυχρό πόλεμο με την Κίνα).

Αυτή είναι η μια πλευρά του σχίσματος. Η άλλη πλευρά είναι πιο δραματική: οι Αληθινοί Τραμπιστές έχουν γίνει ένα de facto τρίτο κόμμα, το οποίο έχει ταμπουρωθεί μέσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων. Καθώς ο Trump έχει βαλσαμωθεί ο ίδιος μέσα σε φαντασίες πικρόχολης εκδίκησης, η συμφιλίωση ανάμεσα στα δύο στρατόπεδα θα καταστεί πιθανότατα αδύνατη, αν και κάποια άτομα μπορεί να αυτομολήσουν. Το Mar-a-Lago [ΣτΜ: εθνικό ιστορικό ορόσημο στο Palm Beach της Φλόριντα] θα γίνει η βάση της επιθανάτιας λατρευτικής αίρεσης του Trump, η οποία θα συνεχίσει να κινητοποίει τους σληροπυρηνικούς οπαδούς της προκειμένου να τρομοκρατήσει τις προκριματικές προεδρικές εκλογές του Ρεπουμπλικανικού κόμματος και να εξασφαλίσει την διατήρηση μιας μεγάλης σκληροτράχηλης μερίδας μέσα στην Βουλή των Αντιπροσώπων, όπως και στα νομοθετικά σώματα των «κόκκινων» πολιτειών. (Οι ρεπουμπλιακάνοι της Γερουσίας, έχοντας πρόσβαση σε τεράστιες δωρέες από εταιρείες, είναι πολύ λιγότερο ευάλωτοι σε τέτοιες προκλήσεις).

Αύριο, οι φιλελεύθεροι γκουρού αναλυτές μπορεί να μας διαβεβαιώσουν ότι οι ρεπουμπλικάνοι αυτοκτόνησαν, ότι η εποχή του Trump τελείωσε, και ότι οι δημοκρατικοί βρίσκονται στα πρόθυρα να επανακτήσουν την ηγεμονία. Φυσικά, παρόμοιες διακηρύξεις είχαν γίνει κατά τη διάρκεια των λυσσασμένων προκριματικών προεδρικών εκλογών του Ρεπουμπλικανικού κόμματος το 2015. Φαινόντουσαν πολύ πειστικές τότε. Αλλά, ένας ανοιχτός εμφύλιος πόλεμος μεταξύ των ρεπουμπλικάνων μπορεί μόνο να παράσχει βραχύχρονα προνόμια στους δημοκρατικούς, των οποίων οι δικές τους διχογνωμίες έχουν εκτραχυνθεί εξαιτίας της άρνησης του Biden να μοιραστεί την εξουσία με προοδευτικούς πολιτικούς. Επιπλέον, έχοντας απελευθερωθει από τον ηλεκτρονικό φετφά [ΣτΜ: μια δεσμευτική νομική ερμηνεία που δίνεται από μια σεβαστή θρησκευτική φιγούρα της ισλαμικής θρηκείας] μερικοί εκ των νεαρών ρεπουμπλικανών Γερουσιαστών μπορεί να αποδειχθούν πολύ πιο επιβλητικοί ανταγωνιστές για την ψήφο των σπουδαγμένων λευκών των προαστίων από ό,τι συνειδητοποιούν οι δημοκρατικοί του κέντρου. Σε κάθε περίπτωση, το μόνο μέλλον που μπορούμε να διαβλέψουμε με αξιοπιστία, δηλαδή μια συνέχιση της ακραίας κοινωνικοοικονομικής αναταραχής, καθιστά άχρηστες τις κρυστάλλινες σφαίρες της πολιτικής.

πρωτότυπο κείμενο:
https://newleftreview.org/sidecar/posts/riot-on-the-hill?fbclid=IwAR3rwszZBAx67xjd8ZRSJm3WbziuGnFNOdY4gB1VuelykvSio_QM0H8TgFI


 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: