τελευταία νέα σε τίτλους

κινησιολογία: για την εκδιπλούμενη πολιτικοστρατιωτική κατάσταση στην Μέση Ανατολή

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 5,979 other followers

Palestinian demonstrators clash with Israeli security forces during the funeral of Palestinian policeman Tareq Badwan, shot by Israeli troops during confrontations with demonstrators in the northern West Bank town of Jenin, in the village of Azun, on February 7, 2020. - Palestinian security sources said Badwan was in the courtyard of a police station close to the clashes when he was hit. The Israeli army spokesman told reporters that troops had shot a member of the Palestinian security forces and the army was investigating. (Photo by JAAFAR ASHTIYEH / AFP)

Ι. Ο χωρισμός και η ανάλυση της νέας αξίας, η οποία ετησίως προστίθεται από την νέα εργασία στα μέσα παραγωγής ή στο σταθερό τμήμα του κεφαλαίου, στις ποικίλες μορφές των εσόδων, βλ. μισθούς, κέρδη, προσόδους, δεν μεταλλάσσει τα όρια της ίδιας της αξίας, την συνολική αξία η οποία είναι να διανεμηθεί μεταξύ αυτών των ποικίλων κατηγοριών: έτσι πια μια οποιαδήποτε μεταβολή στις αμοιβαίες σχέσεις αυτών των αδιαίρετων τμημάτων δεν μπορεί να αλλάξει το σύνολό τους, το καθορισμένο μέγεθος της αξίας.

Έτσι, υπ’ αυτές τις παραδοχές, κύρια, αν η αξία των εμπορευμάτων ήταν σταθερή και εμφανιζόταν ως τέτοια, αν η συστατική αξία του εμπορεύματος-προϊόντος η οποία αναλύει εαυτήν σε εισοδήματα, ήταν να παραμείνει ένα σταθερό μέγεθος και πάντα να εμφανιζόταν ως τέτοια, και τελικά, αν αυτή η καθορισμένη και σταθερή συστατική αξία πάντα χωρίζεται σε σταθερές ποσοτικές αναλογίες μισθών, κερδών και προσόδων, ακόμη και υπ’ αυτές τις παραδοχές, η πραγματική κίνηση αναγκαία θα εμφανιζόταν σε στρεβλωμένη μορφή: όχι ως χωρίζειν ενός προηγουμένως καθορισμένου μεγέθους αξίας σε τρία τμήματα τα οποία υποθέτουν αμοιβαίως ανεξάρτητες μορφές εσόδων, αλλά, εν αντιθέσει, ως μορφοποίηση αυτού του μεγέθους της αξίας από το άθροισμα των ανεξάρτητων και χωριστά καθορισμένων, το καθένα από τον εαυτό του, συστατικών στοιχείων –μισθοί, κέρδη, πρόσοδοι-. Αυτή η ψευδαίσθηση νομοτελειακά θα εγείρετο, διότι στην ενεργή κίνηση των αδιαίρετων κεφαλαίων, και των εμπορευμάτων των οποίων η παραγωγή συνδέεται με αυτά, η αξία των εμπορευμάτων δεν θα εμφανίζετο να είναι προϋπόθεση του χωρισμού τους, αλλά αντεστραμμένα, τα συστατικά στα οποία αυτή χωρίζεται, λειτουργούν ως προϋπόθεση της αξίας των εμπορευμάτων.

Από εδώ βγαίνει ότι η αξία δεν μεταλλάσσει το όριο της ex nihilo, δηλαδή στο προτσές της επέκτασής της, το καθορισμένο μέγεθός της είναι το ίδιο το όριό της. Επομένως, αν το όριό της είναι για να μετατοπισθεί διευρυμένα και επεκτεινόμενα, θα πρέπει στους ίδιους χρόνους να έχει αυξηθεί το καθορισμένο μέγεθός της, το οποίο χωρίζεται σε μισθούς, κέρδη, προσόδους. Αυτό επί του πρακτέου σημαίνει περαιτέρω ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνικής εργασίας.

Η ψευδαίσθηση έχει να κάνει ότι αντί για την επίγνωση του χωρίζειν, το εν λόγω φαινόμενο εμφανίζεται σε στρεβλωμένη και παραμορφωμένη μορφή ως μορφοποίηση από το άθροισμα τριών συστατικών, ενώ η αξία χωρίζει εαυτήν σε αυτά τα τρία συστατικά, που φενακισμένα φαίνονται ως σούμα.

Έτσι, η αντίληψη η οποία παρατηρεί μόνο τις σχέσεις διανομής ως έχουσες ιστορικό χαρακτήρα, αλλά όχι τις σχέσεις παραγωγής, είναι, αφενός, μόνο η αντίληψη της προκαταρκτικής, αλλά ακόμα ευάλωτης κριτικής των αστικών οικονομικών. Από την άλλη ερείδεται στο μπέρδεμα και την ταύτιση του προτσές της κοινωνικής παραγωγής με το απλό εργασιακό προτσές, σαν αυτό το οποίο επιτελείται από έναν μη κανονικά απομονωμένο άνθρωπο χωρίς ουδεμία κοινωνική συνδρομή. Κοντολογίς πρόκειται για την αδυναμία συνειδητοποίησης και διάγνωσης της σύγκρουσης μεταξύ της υλικής ανάπτυξης της παραγωγής και της κοινωνικής της μορφής.

ΙΙ. Κανείς δεν μπορεί να ξέρει, αν οι -καθώς οι εφημερίδες γράφουν- 11 μέρες του πρόσφατου ισραηλινού πολέμου, είναι οι πιο πρόσφατες 10 μέρες οι οποίες συγκλόνισαν τον κόσμο, αλλά είναι σίγουρο ότι σε κάποια σημεία της περιοχής όπου οι προλετάριοι επιχειρούν εφόδους, ο ουρανός είναι πιο κοντά.

Η κατάσταση, όπως έχει συγκροτηθεί τον τελευταίο ενάμιση χρόνο, παρουσιάζει νέα ποιοτικά στοιχεία, αν και δεν απέκτησε την οξύτητα και βιαιότητα του 2006. Σε κάθε περίπτωση το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι έχει αναδείξει τα κομβικά χαρακτηριστικά της πλανητικής ολότητας.

Η εννοιολόγηση της κατάστασης θα απαιτήσει χρόνια, και δεν είναι πρωτίστως κάτι που θα γράψουν «οι μελλοντικοί ιστορικοί», που σε κάθε περίπτωση μπορούν να δουν όλα αυτά ως απόρροια ενός συνόλου δολοπλοκιών, και έτσι να τα μυστικοποιήσουν, αλλά καθήκον το οποίο θα ολοκληρωθεί μέσα από την ίδια την ταξική πάλη.

Έστω, όμως, από μια σκοπιά ενός ευφυούς ιστορικισμού, κάποιος πρέπει να θέσει ένα σημείο μηδέν, ένα αρχικό σημείο:

Δεν καταλείπεται αμφιβολία ότι αυτό αρχικά είναι η γέννηση, η εμφάνιση και η δράση της καινούριας μητροπολιτικής αριστεράς μέσα στις μεγάλες πόλεις του Ισραήλ η οποία εξωτερικεύθηκε και εκδηλώθηκε με αντικυβερνητικές συγκεντρώσεις και πορείες. Εδώ, η διαρκής κυβερνητική κρίση των τελευταίων ετών βρέθηκε σε άμεση διαλεκτική με την απελευθέρωση και τροφοδότηση κοινωνικοπολιτικής δυναμικής.

Από μια ιστορική άποψη η καινούρια μητροπολιτική αριστερά η οποία έχει ως αναφορά την ευρύτερη Μέση Ανατολή και την βόρεια Αφρική, είναι αντιφατικό προϊόν των προλεταριακών και πληβειακών εξεγέρσεων και επαναστάσεων (rebellions) στις αραβικές χώρες (Μαγκρέμπ, Αίγυπτος, Ιορδανία Συρία, Λίβανος), και φυσικά των όλων μεταβολών και αλλαγών στο Ιράν. Είναι με την ευρεία έννοια μητροπολιτική διότι τείνει να επιτύχει, έχουσα αυτό ανάμεσα στους σκοπούς της, aufheben πάνω σε δύο τροχοπέδια (την κληρικαλική εξουσία και τις εθνοτικές και γεωπολιτικές διακρίσεις). Στον ίδιο χρόνο η οργανωτική της επιτυχία συνίσταται στο ότι έχει διάχυτη συγκρότηση, δηλαδή αρνείται στην συντριπτική πλειοψηφία της τόσο την ρεφορμιστική ενσωμάτωση, δηλαδή τον εξευρωπαϊσμό, όσο και τις επίσημες-κοινοβουλευτικές φορεσιές, ενώ -και αυτό είναι το πιο άξιο- αντιστέκεται με πείσμα ενάντια στον ιδεολογισμό.

Η αυτονομία αυτής της αριστεράς είναι άξια σεβασμού, στήριξης και συμμαχητικότητας στο μέτρο που σέβεται την εργατική αυτονομία. Το πώς εκφράζονται οι άνθρωποί της εκλογικά, το αν θα θελήσει κομματικά ή/και οργανωτικά καλουπώματα, είναι δικό της ζήτημα, και από το σημείο θέασης της εργατικής αυτονομίας είναι παγερά αδιάφορο.

Είναι λιγότερο ή περισσότερο γνωστό ότι στην ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής οι δυνάμεις οι οποίες δρουν προβοκατόρικα, δρουν εκούσια ή ακούσια σε γενικές γραμμές προς εξυπηρέτηση των επαναστατικών σκοπών και υποθέσεων, και τούτο διότι προσήκει στους ίδιους τους νομαδικούς πολιτισμούς (ή με τα λόγια του Μπένγιαμιν, ανήκει στην παράδοση των καταπιεσμένων) η μη κανονιστική αντίληψη της πολιτικής δράσης. Είναι, λοιπόν, αυτή η νέα μητροπολιτική αριστερά ο πυροκροτητής της τρέχουσας σύγκρουσης? -ιστορικό ερώτημα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι προκάλεσε πολιτικές stricto sensu μετατοπίσεις σε συμβουλιακές κατευθύνσεις.

ΙΙΙ. Κρατώντας αυτά, μπορεί να ιδωθεί prima facie ο εκδιπλούμενος ισραηλινός πόλεμος:

Οι βίαιες συγκρούσεις στο Αλ-Άκσα έχουν μια έντονη πρωτόγνωρη σημειολογία. Να υπενθυμισθεί ότι η δεύτερη ιντιφάντα ξέσπασε την στιγμή σύμφωνα με την οποία ο Αριέλ Σαρόν πήγε στο Αλ-Άκσα. Η σημειολογία αυτή και τα ίδια τα γεγονότα των συγκρούσεων από μόνα τους συμβάλλουν στην απομείωση της εξουσίας των θρησκευτικών αρχών της πόλης, άρα και παντού. Επομένως είναι κάτι το οποίο πρωτίστως αφορά την εσωτερική συγκρότηση και διεύθυνση της μητροπολιτικής Ιερουσαλήμ.

Όμως, το οπισθοδρομικό στοιχείο το οποίο εμφανίσθηκε στο εσωτερικό της ισραηλινής κοινωνίας είναι οι ανασυρθείσες πρακτικές των όχλων. Μπορεί να ιδωθεί ως η υλικοποίηση της συντηρητικοθρησκευτικής αντίδρασης. Επομένως, η πάλη ενάντια στον κληρικαλισμό, για την κατάκτηση και θεμελίωση μιας ελεύθερης ζωής, είναι μέσα στις πρώτες γραμμές της ημερήσιας διάταξης και του κομμουνιστικού agendum.

Σε συνολικότερο επίπεδο, μάλλον έτσι όπως πάει το πράγμα, έχουμε να κάνουμε με τον ενταφιασμό της «λύσης των δύο κρατών». Σε ένα βαθμό είναι εύλογο και κατανοητό: το γνωστό ψήφισμα του ΟΗΕ μετά τον πλέον νικηφόρο πόλεμο των Έξι Ημερών έπαιρνε ως δεδομένο ότι η ΕΣΣΔ θα έπαιζε τον ρόλο της μεγάλης μαμάς των παλαιστινιακών οργανώσεων. Αλλά, τις τελευταίες δεκαετίες δεν βρίσκεται κάποια χώρα η οποία να προθυμοποιείται να αναλάβει αυτά τα βάσανα.

Από την άλλη, ο ενταφιασμός αυτός, ερείδεται επί μιας αντικειμενικότητας: το Ισραήλ και τα εδάφη τα οποία είναι στην δικαιοδοσία της Παλαιστινιακής Αρχής, έχουν περισσότερη εδαφική συνέχεια και ενιαιότητα, κάτι που δεν ίσχυε τόσο πχ. στην δεκαετία του 1970. Αυτή, όμως, η μεταβολή, είναι αποτέλεσμα των ίδιων των ταξικών και πολεμικών συγκρούσεων οι οποίες διεξάγονται στην ευρύτερη περιοχή, και φυσικά μια επιτυχία των προλετάριων οι οποίοι μετακινούνται, ώστε να εργασθούν και να δουλέψουν, από τα εδάφη δικαιοδοσίας της Παλαιστινιακής Αρχής και από την Γάζα, στο Ισραήλ. Σημειώνεται εδώ, ότι η ίδια η δεύτερη ιντιφάντα ξεκίνησε ως απάντηση σε θανατηφόρο εργατικό ατύχημα παλαιστινίων εργατών.

Όμως, κάπου εδώ, αρχίζουν τα δύσκολα: διότι με δεδομένο ότι οι τζιχαντιστικές και θεϊστικές εμμονές έχουν εξαντλήσει τον ιστορικό τους ρόλο και έχουν ξεπερασθεί από τα ίδια τα πράγματα, αυτό σημαίνει ότι όσο τα σύνδρομα της ιδεαλιστικής ανηλικότητας, όπως επίσης και η αναζήτηση προστασίας, κάθε τόσο θα βρικολακιάζουν, λίγο-πολύ η ίδια μιζέρια επαναλαμβάνεται.

Συνολικά, δεν είναι ζήτημα γεωπολιτικής ή ανάλυσης διεθνών σχέσεων, ούτε καν πλέον ζήτημα ιστορικών ευαισθητοποιήσεων, αλλά ζήτημα ικανότητας ή ανικανότητας να διαβλέψεις με το εννοιολογικό οπλοστάσιο και τα εργαλεία της εργατικής κριτικής την ευρύτερη περιοχή της Μέσης Ανατολής ως σύστημα πολιτικής οικονομίας, ώστε να κατανοήσεις ποιες ποιότητες παραγωγικών σχέσεων και παραγωγικών δυνάμεων συγκρούονται με ποιες. Στο επίπεδο της πολιτικής θεωρίας αυτό σημαίνει την κατανόηση των αντιφατικών και συχνά αντιθετικών (: αλληλοαποκλειόμενων) γραμμών οι οποίες διατρέχουν τις παλαιστινιακές αντιστάσεις, αλλά και την ικανότητα ξεχωρίσματος των παλαιστινιακών πολιτικών από (μετα)αποικιακά παιχνίδια και συνολικά από τον οριενταλισμό, Είναι δηλαδή (από την σκοπιά της στρατηγικής θεωρίας) καθαρό λενινικό ζήτημα ποιοι-ποιούς, το οποίο εμπεριέχει και την διαπάλη μεταξύ διαφορετικών υποδειγμάτων πολιτικής οργάνωσης.

O.N

About furdenkommunismus (524 Articles)
για τον κομμουνισμό

20 Comments on κινησιολογία: για την εκδιπλούμενη πολιτικοστρατιωτική κατάσταση στην Μέση Ανατολή

  1. Left G700 // May 26, 2021 at 8:01 pm // Reply

    Ποιο ήταν το “μέγα πρόβλημα” με το σχόλιο που έχω στείλει από προχθές και το κόψατε; Μπορεί να το εξηγήσει κάποιος από την ομάδα σας;

    Like

    • furdenkommunismus // May 28, 2021 at 9:11 am // Reply

      Καλημέρα σας. Δεν σας κόψαμε κανένα σχόλιο… Μήπως δεν δημοσιεύτηκε ποτέ λόγω κάποιου τεχνικού ζητήματος; Κοίταξα τώρα και δεν βρήκα κανένα σχόλιο

      Like

  2. Left G700 // May 28, 2021 at 5:30 pm // Reply

    Καλησπέρα από εμένα.

    ΟΚ. Καλόπιστα έρχομαι εδώ και επομένως δέχομαι πως έτσι όπως τα λέτε είναι. Πάντως, για να μη θεωρηθεί ότι επιπόλαια ή ανεύθυνα άφησα το προηγούμενο σχόλιο, σας λέω πως όταν το πέρασα την πρώτη φορά δεν εμφανίστηκε (χωρίς όμως να μου βγάλει τη συνήθη ένδειξη «το σχόλιό σας θα δημοσιευθεί μετά τον έλεγχο») και όταν το ξαναπέρασα αμέσως μετά μού έβγαλε το ενημερωτικό «You have already said that.» Έτσι, έμεινα με την εντύπωση ότι κάποια στιγμή θα εμφανιζόταν. Προφανώς, έγινε κάποιο κομπλάρισμα στο σύστημα σχολίων (που, όμως, δεν μπορούσα να το ξέρω).

    Το έχω κρατήσει και θα το ξαναπεράσω. Ευχαριστώ για την ενημέρωση.

    Liked by 1 person

  3. Left G700 // May 28, 2021 at 6:49 pm // Reply

    Δύο σημεία σε συνδυασμό (τα bold δικά μου):

    Ι Σε συνολικότερο επίπεδο, μάλλον έτσι όπως πάει το πράγμα, έχουμε να κάνουμε με τον ενταφιασμό της «λύσης των δύο κρατών».

    ΙΙ Από την άλλη, ο ενταφιασμός αυτός, ερείδεται επί μιας αντικειμενικότητας: το Ισραήλ και τα εδάφη τα οποία είναι στην δικαιοδοσία της Παλαιστινιακής Αρχής, έχουν περισσότερη εδαφική συνέχεια και ενιαιότητα, κάτι που δεν ίσχυε τόσο πχ. στην δεκαετία του 1970. Αυτή, όμως, η μεταβολή, είναι αποτέλεσμα των ίδιων των ταξικών και πολεμικών συγκρούσεων οι οποίες διεξάγονται στην ευρύτερη περιοχή, και φυσικά μια επιτυχία των προλετάριων οι οποίοι μετακινούνται, ώστε να εργασθούν και να δουλέψουν, από τα εδάφη δικαιοδοσίας της Παλαιστινιακής Αρχής και από την Γάζα, στο Ισραήλ.

    Τι ωραία, τι καλά! 1:
    Πρέπει να ξεχάσουμε τα δύο εθνικά κράτη κι αυτό είναι αντικειμενικό (όπως έπρεπε να ξεχάσουμε το ξεχωριστό εθνικό κράτος της Αυστρίας το 1938; κι εκείνο «αντικειμενικό» δεν ήταν;).

    Τι ωραία, τι καλά! 2:
    Στο κάτω-κάτω, και οι ταξικές και οι πολεμικές συγκρούσεις στο ίδιο τσουβάλι δεν μπαίνουν; Τι ταξική πάλη τι εθνική πάλη. Πάλη η μια, πάλη κι άλλη!

    Τι ωραία, τι καλά! 3:
    Κι ακόμα, πρέπει να χαιρετίσουμε αυτήν την «αντικειμενική πραγματικότητα» διότι αποτελεί («φυσικά»!) «μια επιτυχία των προλεταρίων»!!!

    Παίδες, μας βλέπουνε!

    Like

    • furdenkommunismus // May 29, 2021 at 8:16 am // Reply

      εφόσον το σχόλιο σας κάνει κριτική χωρίς χαρακτηρισμούς και με επιχειρήματα δεν υπάρχει λόγος να το κόψουμε. Επίσης ενημερώνω εκ μέρους της Σ.Ο ότι η στήλη ΑΠΟΨΕΙΣ της σελίδας αντιπροσωπεύει τους αρθρογράφους όχι την Σ.Ο. Αυτά. καλή συνέχεια

      Like

    • Λεω ότι όσο έχετε την εμμονή στο εθνικό κράτος, τα 700 ευρώ τόσο θα είναι 700 ευρώ.

      Like

  4. Left G700 // May 30, 2021 at 8:05 am // Reply

    Βεβαίως και δεν μου διέφυγε η ετικέτα Απόψεις και δεν αγνοώ τη σημασία της. Να μου επιτρέψετε, όμως, δύο παρατηρήσεις:

    1. Παρά το γεγονός ότι η Σ.Ο. δεν είναι υποχρεωμένη να συμφωνεί μέχρι κεραίας με το όποιο γραπτό δημοσιεύεται στο σχετικό section, εν τούτοις, εξ ορισμού, σε κάποια σημεία συμφωνεί και σε κάποια άλλα όχι. Κατά συνέπεια, για κείμενα αυτής τής κατηγορίας, είναι άγνωστο στους ανθρώπους που διαβάζουν ποια σημεία τού εκάστοτε κειμένου βρίσκουν ομόφωνα σύμφωνη τη Σ.Ο. και ποια όχι (το ίδιο ισχύει και για το περί ου ο λόγος άρθρο). Αυτό θολώνει το στίγμα σας.

    2. Ασχέτως του δικαιώματος της Σ.Ο. να μη συμφωνεί κατ’ ανάγκην με τα κείμενα που δημοσιεύει στις Απόψεις, είναι βέβαιο πως αυτό δεν ισχύει για ζητήματα αρχής και πολιτικής ταυτότητας της ομάδας σας. Θέλω να πω, ότι είναι βέβαιον πως κείμενα που έρχονται σε αντίθεση με κάποιες καταστατικά θεμελιώδεις θέσεις σας είναι φυσικό κι επόμενο να μη δουν ποτέ το φως τής δημοσιότητας από αυτό το βήμα. Φοβάμαι ότι από αυτήν την άποψη το παρόν άρθρο έχει κάποια κενά (τα βασικά τα επισήμανα στο προηγούμενο σχόλιο), τα οποία κακώς κατά τη γνώμη μου τα προσπερνάτε δημοσιεύοντάς το.

    ΥΓ Απ’ όσο ξέρω, η φράση «καλή συνέχεια», τουλάχιστον στη διαδικτυακή χρήση της, είναι μια ευγενική διατύπωση του «να σε βλέπουμε σπανίως». Αν έτσι έχουν τα πράγματα και τώρα, πείτε το μου ευθέως. Δεν μου αρέσει και δεν θέλω να γίνομαι «φόρτωμα» σε κανέναν.

    ΥΓ2 Όταν μπήκα για να ποστάρω το σχόλιο είδα ότι έχει προκύψει κι ένα σχόλιο του αρθρογράφου, στο οποίο, όμως, δεν απαντά σε καμία από τις παρατηρήσεις μου, αλλά περιορίζεται σε μια ατάκα. Δεν έχει νόημα να απαντήσω σε μια ατάκα.

    Liked by 1 person

  5. Left G700 // May 30, 2021 at 8:07 am // Reply

    Καλό θα είναι να “τσεκάρετε” το σύστημα σχολιασμού. Κάνει κάτι τρελά δικά του που ταλαιπωρούν όποιον θέλει να ποστάρει σχόλιο.

    Liked by 1 person

    • furdenkommunismus // May 30, 2021 at 8:18 am // Reply

      Τι να σας πω. Σε μένα δουλεύει

      Like

    • furdenkommunismus // May 30, 2021 at 8:26 am // Reply

      Καλημέρα. Τώρα διάβασα αναλυτικά το σχόλιο σου. Πραγματικά συμφωνώ σε όσα γράφεις. Δεν σου κρύβω ότι έχουμε αρκετές συζητήσεις στο εσωτερικό της ΣΟ για την στήλη Απόψεις και για το ποιο θα είναι το μέλλον της.Σίγουρα πολλά από αυτά θα συζητηθούν στην καλοκαιρινή συνάντηση του εγχειρήματος που ίσως καταλήξουμε και σε ένα ανανεωμένο σαιτ.

      Να συμπληρώσω επίσης: νομίζω ότι αδικείς το “καλή συνέχεια”. Εγώ πάντως δεν το χρησιμοποιώ έτσι όπως περιέγραψες. Τέλος θα ήθελα να πω ότι και στα σχόλια εδώ και γενικά στο εγχείρημα μας επιχειρούμε να ανοίξουμε το διάλογο όσο περισσότερο κόσμο του ανταγωνιστικού κινήματος γίνεται. Αυτό είναι κάλεσμα και προς εσάς εάν θέλετε μπορείτε να μας στείλετε κάποιο κείμενο προς δημοσίευση.

      Καλημέρα.

      Like

    • Να εξηγήσω καλύτερα. Θυμάμαι ότι ήσουν ενεργός την περίοδο των μνημονίων και πρωτύτερα, παίρνοντας μια ατάκα του τότε επικεφαλής του ΣΥΝ Αλαβάνου περί της “γενιάς των 700 ευρώ” αναφορικά με τις νεολαϊστικές εκρήξεις 2006-2007, την οποία ατάκα κονστρουβιστικά την έκανες σημαία. Κατά καιρούς μελετούσα τα κείμενά σας. Τότε το ποσό 700 ευρώ εξέφραζε την μέση τιμή του εργατικού μισθού των νέων φουρνιών εργατών οι οποίοι έμπαιναν στην κοινωνική (ανα)παραγωγή. Το χρηματικό ύψος του μισθού είναι απλά ένα κομμάτι μόνο της τεχνικής σύνθεσης της εργατικής τάξης. Επομένως, μια από τις διαφωνίες μας είναι ότι δεν μπορεί ένα μερικό χαρακτηριστικό της τεχνικής σύνθεσης να αναγορεύεται αυθαίρετα και κατά το δοκούν σε χαρακτηριστικό της πολιτικής σύνθεσης. Πολύ περισσότερο που όλα τα κομμάτια της εργατικής τάξης, ανεγαρτήτως πολιτικών προτιμήσεων παλεύουν για το ανέβασμα αυτού του ποσού. Άρα, το να το κάνεις φυσιογνωμικό χαρακτηριστικό είναι σαν να συναινείς στην παγίωσή του.

      Από την άλλη, ό,τι διαφωνίες ή και κριτικές αν έχετε όσον αφορά το κείμενο, ο τρόπος γραφής σας δεν τις κάνει ξεκάθαρες και συγκεκριμένες. Το κείμενο μαζί με τα υπόλοιπα, εξηγεί το γιατί σήμερα η “λύση των δύο κρατών” δεν είναι εφικτή, και αυτό δεν αφορά μόνο το κράτος του Ισραήλ, αλλά και τους Παλαιστίνιους, και ίσως κατά κύριο λόγο τους δεύτερους. Επιπρόσθετα, ο υπαινιγμός σας στο 1938 και στο ‘Ανσλους είναι τουλάχιστον ατυχής και θέλω να πιστεύω ότι σας ξέφυγε. Από εκεί και πέρα, ως γνωστό, η κοινωνικοϊστορική πρακτική είναι το κριτήριο της αλήθειας, επομένως μπορεί κάποιος να βγάλει συμπεράσματα, αν η “εργατική πολιτική” των 700 ευρώ απέδωσε ή όχι, με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να δει το πώς ικανοποιούνται τα συμφέροντα των Παλαιστινίων ταξικά καθορισμένων.

      Like

  6. Ένα «διαδικαστικό» σχόλιο για τον furdenkommunismus

    Παιδιά, το καλύτερο που έχω να κάνω για να βοηθήσω όσο μπορώ να λύσετε το πρόβλημα με τα σχόλια είναι να σας μεταφέρω την εμπειρία μου. Λοιπόν:

    1. Κάνω paste το σχόλιό μου (εννιά στις 10 φορές γράφω στο word όταν θέλω να αφήσω κάπου ένα σχόλιο) και με στέλνει να συνδεθώ πρώτα στο wordpress. Μέχρι εδώ όλα καλά και προβλεπόμενα. Τα ζόρια αρχίζουν μετά:

    2. Συνήθως, το σχόλιο δεν εμφανίζεται, χωρίς να βγάζει ένδειξη ότι υπάρχει διαδικασία προέγκρισης, με αποτέλεσμα να μην ξέρω τι ακριβώς συμβαίνει (αντίθετα, στο «αδελφό» site Αντιεθνικιστική καμπάνια 1821, όπου άφησα πριν από λίγο ένα σχόλιο, ενημερώθηκα ότι το σχόλιό μου θα δημοσιευτεί αφού εγκριθεί κι έτσι ξέρω τι μου γίνεται).

    3. Το ξαναστέλνω. Μου βγάζει την ένδειξη: Duplicate comment detected; it looks as though you’ve already said that!

    4. Αλλάζω μια λέξη. Μου το περνάει κατ’ ευθείαν!

    5. Επίσης, σήμερα παρατηρήθηκε και το άλλο: έστειλα κατά λάθος το σχόλιο που προόριζα γι’ αυτό το ποστ στην ανάρτηση με τον Λούθηρο ως διαιτητή κ.λπ. Συνέβη ό,τι περιγράφω στο 2. Κατάλαβα τη γκάφα μου αμέσως και έστειλα καπάκι ένα σχόλιο που εξηγούσε το λάθος μου. Μου το πέρασε στο τσακ μπαμ!

    Όπως καταλαβαίνετε, όλα αυτά δεν είναι ομαλά. Κάποια κόμπλα παρουσιάζει το σύστημα. Όποιος από την ομάδα ξέρει από βέσπα 🙂 ας το δει. Στο κάτω-κάτω, εκτός τού ότι θα διευκολύνετε τους αναγνώστες σας και τη σχολιογραφία (που, όπως λέτε, την θέλετε), γιατί να δημιουργείτε την εντύπωση (που δημιουργήθηκε σε μένα, αλλά, φαντάζομαι, δεν θα είμαι κι ο μόνος) ότι κόβετε σχόλια χωρίς καν να εξηγείτε το λόγο;

    Αυτά είχα να καταθέσω. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορούν να βοηθήσουν. Αν θέλετε κάποια επιπλέον πληροφόρηση, πείτε μου, κι αν μπορώ να τη δώσω, θα το κάνω ευχαρίστως.

    Like

    • furdenkommunismus // May 31, 2021 at 9:48 am // Reply

      Δεν μπορώ να εντοπίσω που είναι το πρόβλημα με τα σχόλια. Εμένα δουλεύει κανονικά.

      Like

  7. Φίλε Ο.Ν.,

    Ελπίζω να μη με παρεξηγήσεις αν απαντήσω στο δικό σου σχόλιο αργότερα. Για την ώρα, χαιρετώ.

    Like

  8. απάντησε και γράψε, επί της ουσίας

    Like

  9. Παίδες, έχω προσπαθήσει δύο φορές να περάσω ένα σχόλιο για τον Ο.Ν. Μουλάρι ο Αστραχάν. Ένα ακόμα, που προοριζόταν για τον furdenkommunismus, το βάζω κι αυτό στο ψυγείο. Αύριο είναι μια άλλη μέρα, που έλεγε και η Σκάρλετ….

    Liked by 1 person

  10. Αυτά είναι τα τρελά τού Akismet που σας έλεγα. Το σχόλιο που σας ενημερώνει για το πρόβλημα …πέρασε! Πώς να βγάλει κανείς άκρη;

    Θα κάνω μια ακόμα απόπειρα.

    Liked by 1 person

  11. Τζίφος πάλι.

    Liked by 1 person

  12. Γιατί κάθεσαι και παιδεύεσαι και δεν το στέλνεις στην Σ.Ο ώστε να δημοσιευθεί ως αυτοτελή ανάρτηση;

    Liked by 1 person

  13. Left G700 // June 1, 2021 at 2:57 pm // Reply

    Φίλε Ο.Ν, δεν νομίζω ότι αυτό είναι λύση για το πρόβλημα στο σχολιασμό. Εκτός άλλων, επειδή πρόκειται για απλώς ένα σχόλιο. Πώς θα εμφανιστεί ως άρθρο; Τα άρθρα έχουν άλλες απαιτήσεις. Δεν μπορώ να γίνω ρεζίλι τών σκυλιώνε! 🙂

    Έκανα κάτι άλλο. Θα σας το στείλω στο email που αναγράφεται στο οπισθόφυλλο του πρώτου έντυπου τεύχους σας.

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: