τελευταία νέα σε τίτλους

εργατική δύναμη, γλώσσα, εμπόρευμα. μια επισήμανση

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 5,875 other followers

Απηχεί ένα σκληροπυρηνικό στοιχείο του εθνικισμού της νεωτερικότητας η αντίληψη ότι η γλώσσα σχετίζεται με το έθνος ως αντικειμενικότητα. Δυστυχώς, τέτοιες γνώμες αξίωσαν κρατικοκομματικό κύρος ακόμη και στην προπολεμική ΕΣΣΔ. Σε αυτά υποκρύπτεται η λεγόμενη «ινδοευρωπαϊκή υπόθεση», η οποία αφομοιώθηκε από τον φυλετιστικό βιολογικισμό, γινόμενη φασιστική και εθνικοσοσιαλιστική προπαγάνδα. Ψήγματα από αυτά μπορεί, όμως κάποιος να εντοπίσει και στην λεγόμενη γλωσσική στροφή, χωρίς απαραίτητα να συνδέονται πολιτικά.

Κάθε γλώσσα πρωτίστως εμφανίζεται, διαμορφώνεται η διακριτότητα της, και αναπτύσσεται ως στοιχείο των παραγωγικών δυνάμεων και δη της κυριότερης και βασικής εξ αυτών, της εργατικής δύναμης. Και τούτο διότι χωρίς γλώσσα, δεν μπορεί να υπάρξει συνεργατική επικοινωνία κατά το χρονικό διάστημα του εργασιακού προτσές. Επομένως, η γλώσσα βρίσκεται σε σχέση με την κοινωνική εργασία σε μια διαλεκτική (δια)μεσολάβησης. Στην εξέλιξή της ως σύστημα και ως κώδικα αποκτά καθ’ εαυτά σημειωτικά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, δεν είναι η γλώσσα, ούσα ένα επιμέρους στοιχείο της εργατικής δύναμης, που προσδιορίζει από μόνη της τον ιστορικό χαρακτήρα και την διαδρομή ενός πολιτισμού η ενός έθνους, πιο πολύ από την φύση και την ποιότητα των εργαλείων τα οποία χρησιμοποιεί, η από τον τρόπο πχ. που χτίζει τα γιοφύρια και τους δρόμους. Γι’ αυτόν τον λόγο οι μεγάλοι αυτοκρατορικοί πολιτισμοί εντός των οποίων αναπτύχθηκαν τα έθνη και ξεχωρίσθηκε η πολιτικότητα από την βαρβαρότητα, ήταν και είναι πάντα πολυεθνικοί και πολυγλωσσικοί.

Είναι εύλογο στο στάδιο ανάπτυξης του πολιτισμού από τις πρωτόγονες κοινότητες προς τις ταξικές κοινωνίες, ήτοι στο στάδιο εμφάνισης και ανάπτυξης του εμπορεύματος, αυτές οι αγροτικές δεμένες για αιώνες στο έδαφος κοινότητες να εμφανίζουν κοινά χαρακτηριστικά όσον αφορά τις γλωσσικές εκφράσεις τους. Όμως, η ανάπτυξη των ανήλεων παραγωγικών δυνάμεων της κοινωνικής εργασίας εκφρασμένη στην στρατιωτική ορμή και ισχύ των ανώτερων τρόπων παραγωγής, καθώς και η νομαδική πολεμική μηχανή, σάρωσαν την αγροτική εδαφικότητα της γλώσσας, επεκτείνοντας τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη νέων συστηματικών γλωσσικών εκφράσεων και κωδικών.

Έτσι, στον αρχαίο ελληνικό και ρωμαϊκό κόσμο η γλώσσα αποσυνδέθηκε και ανεξαρτητοποιήθηκε έναντι της ανθρωπολογίας και εθνολογίας. Κάποια εκλαϊκευμένη εκδοχή της ελληνικής έγινε κοινή στα ελληνιστικά χρόνια και στους πρώτους αιώνες, επειδή ήταν βασικά η γλώσσα της συναλλαγής και των εμπορικών ανταλλαγών.

Υπ’ αυτήν την οπτική τα σανσκριτικά συστηματοποιούν το αγροτικό δέσιμο με τον ίδιο τρόπο που τα φοινικικά εκφράζουν την ναυσιπλοϊκή ανοιχτότητα, τα αραμαϊκά ως lingua franca του ιερατείου και του ραβινάτου την συνειδητή αποσπασματικότητα, προκειμένου να αναπτυχθεί η εξήγηση και η ερμηνεία, και τα αρχαία ελληνικά το συντακτικό ως ανάπτυξη της λογικής, καθώς και την εννοιολογική ευκρίνεια ως άμεσα συνδεδεμένη με την ζωή της μητρόπολης και το δημοκρατικό παίγνιο.

Ο.Ν

About furdenkommunismus (493 Articles)
για τον κομμουνισμό

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: