τελευταία νέα σε τίτλους

Όταν το κράτος βγάζει από τη φυλακή τα παρακρατικά παιδιά του. Η υπόθεση Πατέλη. Ένα σχόλιο

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 5,979 other followers

Στον όψιμο καπιταλισμό, οι λαοί μεταμορφώνονται πρώτα σε αποδέκτες κοινωνικών παροχών και ύστερα σε πειθαρχημένους οπαδούς [Gefolgschaften]. [1]

– Max Horkheimer

Η απόφαση του δικαστηρίου για την αθώωση του ναζιστή πυρηνάρχη Νίκαιας Πατέλη, φαίνεται να έχει ξαφνιάσει διάφορους-ες στο θεσμικό αριστερό ακροατήριο. Πως είναι δυνατόν, γράφουν, η ελληνική αστική δικαιοσύνη να αφήνει ελεύθερο τον φίλο του δολοφόνου του Παύλου Φύσσα; Τον ναζιστή του «ότι κινείται σφάζεται»; Η απάντηση είναι απλή και παραμένει πάντα η ίδια: Το αστικό κράτος μπορεί κάποιες στιγμές να αναγκάζεται, λόγω πίεσης, να βάλει τα παιδιά του στη φυλακή. Αδιαμφισβήτητα όμως βρίσκει πάντα την ευκαιρία για αναστολή της καταδικαστικής απόφασης και να τους αφήσει ελεύθερους ξανά, ώστε να συνεχίσουν και πάλι την δουλειά τους. Το πρόβλημα είναι γιατί ξαφνιάζει μια τέτοια απόφαση του καπιταλιστικού κράτους τους δήθεν πολέμιους του. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα δεν είναι επίσης δύσκολη αν αναλογιστεί κανείς ποια είναι η πολιτική που ακολουθεί η πλειοψηφία της αριστεράς σε αυτή τη χώρα. Η εμπιστοσύνη στους θεσμούς του αστικού κράτους δεν είναι παρά η αντανάκλαση ενός μεγαλύτερου προβλήματος. Της ενσωμάτωσης της πλειονότητας των οργανωμένων δυνάμεων της αριστεράς στον ίδιο τον κρατικό μηχανισμό και την ιδεολογία του, αυτή της κοινωνίας της αγοράς. Μια και μόνο ματιά σε απόψεις διανοουμένων αυτής της αριστεράς φτάνει. Είναι αυτές οι απόψεις που στην καλύτερη περίπτωση ζητούν την επιστροφή σε ένα απομονωμένο καπιταλιστικό κράτος, με δικό του νόμισμα για να γίνει δήθεν ανταγωνιστικό στις καπιταλιστικές αγορές. Μέχρι εκεί φτάνει η ανάλυση αυτής της ενσωματωμένης αριστεράς: Σε ένα νέο «Κευνσιανισμό« σε μια εποχή που η καπιταλιστική κυριαρχία αναβαθμίζει ακόμα παραπέρα το αυταρχικό καθεστώς (της αστικής δημοκρατίας) σε κοινωνίας ελέγχου. Μια τέτοια αριστερά ανοίγει σίγουρα τον δρόμο στις φασιστικές πολιτικές δυνάμεις.

Όσο λοιπόν θα έχουμε κλάματα και παρακάλια στον συλλογικό πατέρα της εθνικής λαϊκής κοινότητας να κλείσει τα παρακρατικά του παιδιά στη φυλακή, τόσο αυτοί θα δυναμώνουν και στο δρόμο και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Για να αντιμετωπιστεί ο φασισμός πρέπει να ξαναγυρίσουμε καθαρά και ξάστερα στο ερώτημα που έχει βάλει η ίδια η θεωρία. Τι τον γεννά, πως βρίσκει τον δρόμο του μέσα στις μάζες και πως εμείς τον αντιμετωπίζουμε. Ο φασισμός είναι η αλήθεια της σύγχρονης κοινωνίας που η θεωρία είχε εξαρχής συνειδητοποιήσει: ο φασισμός στερεοποιεί τις ακραίες ταξικές διακρίσεις που παράγει αναπότρεπτα ο νόμος της υπεραξίας [2], είχε γράψει ο Μαξ Χορκχάϊμερ το 1939 και εκεί όντως πρέπει να εντοπίσουμε την ουσία. Ένα ανταγωνιστικό ταξικό κίνημα ενάντια στον φασισμό θα πρέπει και πάλι προγραμματικά να δει διορατικά όλα τα ζητήματα που έβαλε η θεωρία και μιλήσει με όρους επαναστατικούς σε πολύ δύσκολες συνθήκες. Αυτή είναι και η μόνη ρεαλιστική πρόταση που βλέπουμε εμείς αυτή την στιγμή.

Αυτόνομη Πρωτοβουλία Ενάντια στη Λήθη

[1] Max Horkheimer: “Όποιος δεν θέλει να μιλήσει για τον καπιταλισμό δεν πρέπει να μιλάει και για τον φασισμό” https://theshadesmag.wordpress.com/2017/10/10/max-horkheimer-opoios-den-thelei/

About furdenkommunismus (524 Articles)
για τον κομμουνισμό

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

%d bloggers like this: