our news

Πως το Πανεπιστήμιο της Σπάρτης συσχετίζει την επιχειρηματικότητα με τις μεσαιωνικές ομφαλοσκοπικές ασκήσεις αναπνοής

Νέοι δρόμοι στην Οικονομική Επιστήμη, κάτω από την καθοδήγηση της Μητρόπολης του αντισημίτη Οσίου Νίκωνα

Enter your email address to follow this blog and receive notifications of new posts by email.

Join 1,061 other followers

Θηρίο της Κόλασης-ρωσική λαϊκή ζωγραφική του 19ου αιώνα

Άρθρο άποψης του Λ.

Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, σε συνεργασία με την σκληροπυρηνική Μητρόπολη Σπάρτης (που δεν κηδεύει όσους έκαναν πολιτικό γάμο), της οποίας ο δεσπότης κατά τον Μιχαλολιάκο υποχρέωσε τους τρόφιμους ενός εκκλησιαστικού γηροκομείου να ψηφίσουν Χ.Α. (βίντεο από τη δικογραφία της δίκης της οργάνωσης που αυτοπροσδιοριζεται ως «σπορά των νικημένων του ‘45»), διοργάνωσε ημερίδα με θέμα «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης και ενδυνάμωσης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς».

http://poimin.gr/sparti-imerida-gia-ti-noera-prosefchi-os-odigos-anaptixis-stis-sigchrones-epichirisis-ke-organismous/

Γράφτηκαν πολλά και αυτονόητα σχετικά με τα ερωτηματικά που προκύπτουν από μια τέτοια παρά φύσιν συνύπαρξη ενός πανεπιστημιακού ιδρύματος με τον κόσμο του εκκλησιαστικού ανορθολογισμού και νομίζω πως το θέμα, που παραπέμπει στην προδοσία του ΣΥΡΙΖΑ και στο στρατηγικό ζήτημα της πάγιας και αυτονόητης εξαγγελίας του για χωρισμό Κράτους-Εκκλησίας, έχει καλυφθεί από αυτήν την πλευρά.

Προσωπικά θέλω να θίξω τρεις παράπλευρες πτυχές που αγνοήθηκαν. Την τρίτη και τελευταία θα την αναπτύξω εκτενέστερα.

Α. Ερωτήματα γεννά η εκκωφαντική σιωπή του «αριστερού» αρμόδιου υπουργού Γαβρόγλου, πανεπιστημιακού δασκάλου στο εμβληματικό Πολυτεχνείο, σύμβολο της αντίστασης κατά της «Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών» και μάλιστα καθηγητή της Ιστορίας των Επιστημών στο Τμήμα Μεθοδολογίας, Ιστορίας και Θεωρίας της Επιστήμης. Ίσως τα ερωτήματα αυτά να πάρουν ικανοποιητική απάντηση, αν αναλογιστούμε πως ο κύριος αυτός, όλως αναξιοπρεπώς, κατέλαβε τη θέση αυτή ύστερα από απόλυση του «συντρόφου» προκατόχου του, κατά διαταγήν του αρχιεπισκόπου Λιάπη, παλιού τροφίμου της παρεκκλησιαστικής φονταμενταλιστικής ακροδεξιάς και φιλοχουντικής οργάνωσης «Ζωή», συνθαλαμίτη για 4 χρόνια (1956-1960) του φιλοχρυσαυγίτη Αμβρόσιου στο οικοτροφείο της στην Βουρνάζου 4 στους Αμπελοκήπους (ΤΟ ΒΗΜΑ, 06/11/2016 05:45). Ακόμη καλύτερα ερμηνεύεται η σιωπή του Υπουργού του κ.Τσίπρα, από το γεγονός πως έχει στενές σχέσεις με το πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης.

Β. Η επιχειρηματικότητα δεν έχει τόσο στενή σχέση με τη χριστιανική θρησκεία, η οποία αυτονόητα αποστρέφεται την αξία της επιδίωξης του χρηματικού κέρδους. Αυτό που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό, είναι η αποστολική καταδίκη της εργασιακής εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, από το στόμα του ίδιου του αδελφού του Χριστού (από τη Μαρία ή από προηγούμενο γάμο του πατέρα τους του Ιωσήφ) Ιακώβου, στη γνωστή του επιστολή, όπου ζητά να μη προτιμούνται στην Εκκλησία οι πλούσιοι περισσότερο από τους φτωχούς, αλλά μάλλον να επιπλήττονται οι πλούσιοι ως υπερήφανοι. Μια ματιά στους Άρχοντες Οφφικιάλιους του Πατριαρχείου, δείχνει πως η εντολή έχει αντιστραφεί.

Ο Απόστολος παίρνει ανοιχτά το μέρος των εργατών και στηλιτεύει τον πλούτο και τη μισθολογική αδικία: «Άγε νυν οι πλούσιοι, κλαύσατε ολολύζοντες επὶ ταις ταλαιπωρίαις υμών ταις επερχομέναις· … ιδοὺ ο μισθὸς των εργατών των αμησάντων τας χώρας υμών ο απεστερημένος αφ’ υμών κράζει, και αι βοαὶ των θερισάντων εις τα ώτα Κυρίου Σαβαὼθ εισεληλύθασιν». Εδώ επάνω θα μπορούσε να γίνει πανεπιστημιακού επιπέδου συζήτηση Θεολόγων και Οικονομολόγων π.χ. για τη μαρξιστική αρχή της υπεραξίας σε σχέση με το αποστολικό αυτό κήρυγμα ή κάτω από ποιες προϋποθέσεις θα μπορούσε η επιχειρηματικότητα να συμπλεύσει με τις ευαγγελικές αρχές.

Γ. Δεν πρόκειται για μια απλή ανόητη θρησκευτική εκδήλωση με ανώδυνο θέμα που γίνεται σε ένα επιστημονικό ίδρυμα για λόγους δημοσίων σχέσεων κλπ. Πρόκειται για μια καθαρά αποκρυφιστικής υφής θεματολογία, που πέρα από το προφανώς αντιεπιστημονικό και παράλογο της σύνδεσης προσευχής και επιχειρηματικότητας, μπαίνει στα χωράφια του ανατολίτικου μυστικισμού, που καθόλου δεν μπορεί να συσχετιστεί με ευαγγελικές αρχές. Η λεγόμενη «νοερά προσευχή», είναι μια καθαρά τύπου γιόγκα ψυχοσωματική άσκηση, συσχετισμένη με την αναπνοή, που αποσκοπεί να οδηγήσει τον «προσευχόμενο» σε μια παραισθητική «Νιρβάνα», που θα του δίνει την ψευδαίσθηση της επικοινωνίας με το θείο. Η μέθοδος αυτή έρχεται κατευθείαν από τη σκοτεινή μεσαιωνική βυζαντινή παράδοση του ομφαλοσκοπικού Ησυχασμού των φονταμενταλιστών μοναχών. Ήταν ο νικητής μιας σύγκρουσης δυο αντίθετων ρευμάτων τα τότε θεοκρατικής κοινωνίας. Από τη μία το φιλελεύθερο δυτικό ορθολογιστικό πνεύμα του μοναχού Βαρλαάμ της Σεμινάρα της Καλαβρίας και από την άλλη ο ανατολίτικος αποκρυφισμός του Γρηγορίου Παλαμά. Ο λόγιος Θεολόγος και μοναχός από τη Νότια Ιταλία, σπουδαγμένος στη Pώμη, ήταν οπαδός της ουμανιστικής άποψης πως τα έργα των Ελλήνων φιλοσόφων είναι ένα τμήμα από την κληρονομιά της πανανθρώπινης σοφίας, που πρέπει να συναντηθεί με αυτό η Θεολογία, εκπροσωπώντας έτσι ότι προοδευτικότερο είχε η εποχή του. Ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη περί το 1328 και εκεί υπήρξε ο κύριος εκφραστής των αντιπάλων του αντιδραστικού «Ησυχαστικού» κινήματος και ο πρώτος που τόλμησε να το κατηγορήσει πως ήταν μια αντιευαγγελική αίρεση. Αυτό του κόστισε μια καταδίκη και το κάψιμο των έργων του στα 1341. Δραπέτευσε στη Δύση όπου έγραψε και έργα για την ηλιακή έκλειψη και για το αστρονομικό όργανο του αστρολάβου.

Το τι ακριβώς είναι η νοερά προσευχή μας το λέει ένας από τους σύγχρονους μύστες της, ο αμφιλεγόμενος Αγιορείτης μοναχός Εφραίμ Φιλοθεϊτης, πνευματικό τέκνο του Ιωσήφ του Ησυχαστή, που σύμφωνα με τον γνωστό Θεολόγο Κωνσταντίνο Σιαμάκη («Παρθενοσσυλέκτες»-Εκδ. Δόναξ-Θεσσσαλονίκη 2007-παράγραφος 61), είχε συλληφθεί στη Θεσσαλονίκη το 1968 από την Αστυνομία για κατοχή μορφίνης και δεν παραπέμφθηκε για τα περαιτέρω με άνωθεν στρατιωτική επέμβαση. Αργότερα πήγε στις ΗΠΑ και άνοιξε αλυσίδα από 17 μοναστήρια! Πριν ακούσουμε τις οδηγίες του για την νοερά προσευχή, που θυμίζουν ασκήσεις γιόγκα οι οποίες ενδεχομένως ενδιαφέρουν την κυρία Υπουργό Πολιτισμού, καταφεύγω σε ένα ρεπορτάζ του ΒΗΜΑΤΟΣ ( Αντωνιάδου Μ.-Παναγιώτου Π.: «Τι συμβαίνει στην Εκκλησία της Αμερικής», 04/07/1999 00:00): Πρώην μοναχός του Αγίου Ορους, ο Εφραίμ έχει μαζέψει γύρω του μια ομάδα πιστών που πίνουν στην κυριολεξία «νερό στο όνομά του». Οταν ο Οικουμενικός Πατριάρχης το 1997 επισκέφθηκε την Αριζόνα ……φαίνεται ότι περισσότερο σόκαρε τον Οικουμενικό Πατριάρχη παρά τον ευχαρίστησε καθώς οι εκατοντάδες γυναίκες που είχαν συγκεντρωθεί για να τον υποδεχθούν φορούσαν στην κοσμοπολίτικη Αμερική μαντίλες στο κεφάλι. Όπως μαντίλες φορούσαν και όλα τα κορίτσια που είχαν αποφοιτήσει από το δημοτικό σχολείο. …Ο μοναχός Εφραίμ, που είχε σχέσεις με τη Ρωσική σχισματική Εκκλησία της Αμερικής, προκαλούσε και προκαλεί μόνιμο πονοκέφαλο στο Φανάρι. Όταν ο κ. Βαρθολομαίος .. ζήτησε … την άμεση απομάκρυνση του π. Γεωργίου Πασσιά (ο οποίος φέρεται προερχόμενος από την ομάδα των εφραιμιτών) από τη θέση που κατείχε στην Αρχιεπισκοπή….έπρεπε να περάσουν δύο χρόνια για να υλοποιηθεί η «προτροπή» του …». Εδώ να σημειώσω πως ο φονταμενταλιστής και αυστηρών ηθών οικογενειάρχης πατήρ Πασσιάς, ένας κληρικός που πολεμούσε με γελοία κηρύγματα το δαρβινισμό, αποσχηματίστηκε στις 11 του Φλεβάρη του 2016 μετά από τη δημοσίευση στον αμερικανικό Τύπο βίντεο με ντροπιαστικές σεξουαλικές ακολασίες του. Επίσης να σημειώσω πως σε μια από τις μονές του Εφραίμ (αγ. Αντώνιος) αυτοκτόνησε τον Ιούνιο του 2012 ο 26 χρονος στρατολογημένος προσήλυτος καλόγερος Scott Nevin, του οποίου οι γονείς έκτοτε, ξεκίνησαν μια διαμάχη με τη Μονή, την οποία θεωρούν υπεύθυνη.

Αντιγράφω από τον ευλαβικό ιστότοπο “Hristopanagia” (14.9.2015), μικρά ενδεικτικά αποσπάσματα από το μακροσκελέστατο: “Γέροντος Ἐφραίμ Φιλοθεΐτου, διδασκαλία γιά τήν νοερά προσευχή”.

http://www.hristospanagia.gr/?p=46071

«….Όπως ένας βασιλεύς πού έχει κυριεύσει ένα κράτος και πάει να ενθρονισθεί στην πρωτεύουσα και έχει καθυποτάξει όλους τούς έπαναστάτας προηγουμένως και έχει γεμίσει το κράτος από φαντάρους και όπλα, αφού καθησυχάσουν όλες οι εσωτερικές ανωμαλίες, τότε βασιλεύει τούς υπηκόους με ειρήνη και άγαλλίασιν. Ό βασιλεύς τότε κάθεται εις τον θρόνον του και βλέπει τα πάντα ύποτεταγμένα και τότε χαίρεται και αγάλλεται….. ό άνθρωπος πού έχει σκοπό να κατορθώσει το «άδιαλείπτως προσεύχεσθε» και να συμμαζέψη αυτόν τον σκονισμένο νου του, τον αλήτη, πού γυρίζει όλα τα σοκάκια, ώστε να συμμορφωθεί και να γίνει νοικοκύρης, πρέπει να του προσφέρει κάτι, να τον γλυκάνει, διότι όπως είπαμε ευχαριστιέται και ηδονίζεται να τριγυρνά εδώ κι εκεί. Πρέπει να τον ελκύσουμε πάλι με κάτι το ηδονικό. Γι` αυτό χρειάζεται να λέμε κατ’ αρχάς την προσευχή με το στόμα.

Ό αρχάριος πού διδάσκεται την προσευχή, πρέπει ν’ αρχίσει με το στόμα και να λέει: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησον με» και να προσπαθεί να τραβά τον νου από τα κοσμικά. Ή φωνή, ή οποία θα βγαίνει, ό ήχος της φωνής, θα ελκύει τον νουν εις προσοχήν. Ό ήχος πού δημιουργεί το κούνημα της γλώσσας σιγά – σιγά συμμαζεύει τον νου από το σκορπισμό….. Όταν λοιπόν αφήσουμε τον κανονικό και φυσικό ρυθμό της εισπνοής και εκπνοής, και εισπνέουμε και εκπνέουμε αργά, γίνεται μια ανωμαλία στην φυσική εισπνοή και εκπνοή της καρδιάς. Οπότε όσο υπάρχει αυτή ή ανωμαλία, δημιουργείται κάποιος πόνος, κάποια, ας το πούμε, στένωση στην καρδιά, διότι δεν απολαμβάνει τον αέρα κατά τον ρυθμό της φύσεως… Δηλαδή αντί να τον δώσωμε σύντομα, τον δίνουμε τον αέρα πιο αργά. Ό πόνος πού δημιουργείται κατά φυσική συνέπεια, έλκει τον νουν να προσέξει την καρδιά, και αυτή ή έλξης τού νου προς την καρδιά δημιουργεί την ένωσιν τού νου και της καρδιάς. Όπως όταν πονάη το δόντι, ό νους γυρνάει – γυρνάει, και πάλι στον πόνο ξανάρχεται, έτσι και στην καρδιά….Όταν θα αρχίσουμε να λέμε την ευχή με αραιά εισπνοή και εκπνοή θα δημιουργηθεί, κατά φυσική συνέπεια, αυτός ό πόνος, αυτή ή στενοχώρια στην καρδιά. Αυτή ή στενοχώρια θα μάς βοηθήσει, ώστε ό νους να προσέξει την καρδιά. Λέγοντας λοιπόν την ευχή ρυθμισμένη με μια αραιά εισπνοή και εκπνοή ό νους θα κατεβαίνει στον πόνο, οπότε θα αποκλεισθεί ό μετεωρισμός….Αποκλεισμένου του μετεωρισμού μ’ αυτόν τον τρόπον, ό νους θα βρει ησυχία, δεν θα βρει αιτία να σκορπιστή. Ό πόνος τον συνάζει…..».

Νομίζω ότι οι λογικοί άνθρωποι μπορούν να αντιληφθούν και να κρίνουν.

Advertisements

2 Comments on Πως το Πανεπιστήμιο της Σπάρτης συσχετίζει την επιχειρηματικότητα με τις μεσαιωνικές ομφαλοσκοπικές ασκήσεις αναπνοής

  1. http://www.tovima.gr/society/article/?aid=842149

    Οι σχέσεις… «Ζωής» Ιερωνύμου – Αμβροσίου
    Γιατί ο Αρχιεπίσκοπος κάλυψε τον Μητροπολίτη Καλαβρύτων και συντάχθηκε με τους ακραίους της Εκκλησίας
    ……………..
    Βίοι παράλληλοι
    Επί πολλούς μήνες ο Αρχιεπίσκοπος φαινόταν ότι είχε εναγκαλιστεί τις θέσεις των συντηρητικών της Εκκλησίας και η δήλωσή του στην τηλεοπτική εκπομπή, ότι «αυτά που επισημαίνει ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων δεν είναι λάθη, είναι ο τρόπος που τα λέει. Αν ψάξουμε τα κείμενά του και τα ψηλαφίσουμε, θα δούμε ότι για το θέμα το κεντρικό που θίγει δεν κάνει λάθος», αποτέλεσε την πλήρη επιβεβαίωση. Για όσους όμως γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα στην Εκκλησία, ο κ. Ιερώνυμος ουδέποτε θα «άδειαζε» τον κ. Αμβρόσιο. Οι δύο άνδρες μεγάλωσαν μαζί, έζησαν μαζί, μοιράστηκαν το ίδιο αναγνωστήριο και τον ίδιο θάλαμο οικοτροφείου. Οι ζωές τους είναι σχεδόν παράλληλες. Τον Μάρτιο του 1938 στα Οινόφυτα γεννιέται ο Γιάννης Λιάπης και μόλις τέσσερις μήνες αργότερα στην Πάτρα ο Αθανάσιος Λενής. Και οι δύο ζουν φτωχικά παιδικά χρόνια και δουλεύουν από μικροί. Ο Γιάννης βοηθάει τους γονείς του στις αγροτικές δουλειές και στην εκτροφή των προβάτων. Ο Θανάσης ασχολείται με δουλειές του ποδαριού και στηρίζει τη μοδίστρα μητέρα του.

    Το 1956 και σε ηλικία 18 ετών συναντιούνται για πρώτη φορά στην οδό Βουρνάζου και στον αριθμό 4 στους Αμπελοκήπους, όπου η Αδελφότητα Θεολόγων «Η Ζωή» διατηρούσε οικοτροφείο στο οποίο ζούσαν περισσότεροι από 200 νέοι της ελληνικής επαρχίας που φοιτούν σε πανεπιστήμια της Αθήνας. Ο Γιάννης σπουδάζει Φιλολογία και ο Θανάσης Θεολογία. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται από την πρώτη στιγμή ένας αμοιβαίος σεβασμός, μια φιλία που με την πάροδο των χρόνων ενισχύθηκε. Ετσι οι δυο τους βρέθηκαν να μένουν στον ίδιο θάλαμο, μαζί με άλλους έξι φοιτητές από το 1956 ως το 1960.
    …………………………
    http://falsefaith.blogspot.gr/2009/05/1.html

    Η «Ζωή» μέσα από τα μάτια του Χ. Γιανναρά (μέρος 1ο)
    …………………………..
    Δεν ξέρω αν υπήρξε ποτέ στην Ελλάδα μεθοδικότερο και αποτελεσματικότερο οργανωτικό σχήμα από την «κίνηση» της «Ζωής». Ίσως οι κομμουνιστές να υπερτερούσαν σε συνωμοτική οργάνωση και δομή, μα στην τεχνική της άγρας οπαδών και στον σχεδιασμό του ελέγχου των οπαδών, η «Ζωή» ήταν ανυπέρβλητη. Την ευρύτατη εμπροσθοφυλακή της οργάνωσης αποτελούσαν τα κατηχητικά – την εποχή μας μιλούσαν για 2.000 περίπου τέτοια σχολεία σε όλη την Ελλάδα, με αριθμό μαθητών που ξεπερνούσε τις 200.000. Κάθε μαθητής είχε ως πρωταρχικό καθήκον να προσελκύσει και άλλα παιδιά στο κατηχητικό… Και κάθε καινούριος που γραφόταν στο κατηχητικό, δεν μπορούσε πια να ξεφύγει εύκολα. Οι απουσίες του ή η διακοπή της φοίτησης θα προκαλούσαν την επίσκεψη της «εφορείας» στο σπίτι… Στόχος ήταν να στρατολογηθούν και οι γονείς στην κίνηση ή το λιγότερο να γραφτούν συνδρομητές στο φύλλο της «Ζωής».

    ……………………
    Ο κρατικός μηχανισμός διευκόλυνε με πολλούς τρόπους το έργο της «κινήσεως»… το τεράστιο εύρος των εκδοτικών της επιχειρήσεων είχε πλήρη φορολογική απαλλαγή – δεν πλήρωνε ούτε το χαρτόσημο που βάζει στην αίτηση ο πολίτης. Μόνο τρεις οργανισμοί ήταν απαλλαγμένοι από το χαρτόσημο, το παλάτι, η αμερικανική πρεσβεία και η «Ζωή». Ήταν επίσης απαλλαγμένη από το να ασφαλίζει στο ΙΚΑ τους εργαζομένους της. Στρατιωτικά αυτοκίνητα, σκηνές και άλλο βοηθητικό υλικό ήταν στη διάθεση της «Ζωής» για την οργάνωση κατασκηνώσεων και την εξυπηρέτηση των ιεροκηρύκων της… Στελέχη της «κινήσεως» είχαν διοριστεί σε καίριες θέσεις στον κρατικό μηχανισμό και το «Ελληνικόν Φως» είχε οργανώσει ειδικούς «κύκλους» πνευματικής επιμόρφωσης για ανώτερους και ανώτατους αξιωματικούς όλων των όπλων.

    Ο καθηγητής Τσιριντάνης, ο Θεόδωρος Μερτικόπουλος και ο καθηγητής Ράμμος χρησιμοποιήθηκαν επανειλημμένα ως υπουργοί υπηρεσιακών κυβερνήσεων… Και πρέπει να ήταν το 1963, όταν σε ιδιωτική συζήτηση ο γαμπρός του Τσιριντάνη, Αρίστος Ασπιώτης, μου εμπιστεύθηκε: «Ξέρετε τι προσωπικότητα είναι ο κύριος Αλέξανδρος αγαπητέ μου; Είχε τρεις φορές την πρόταση να αναλάβει τον σχηματισμό υπηρεσιακής κυβέρνησης με απεριόριστη θητεία, και αρνήθηκε». Που σημαίνει – αν το ερμηνεύω σωστά – οτι ο Τσιριντάνης είχε τρεις φορές επιλεγεί ως το κατάλληλο πρόσωπο για την επιβολή δικτατορίας στην Ελλάδα.

    Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς από όλα αυτά; Τη σκανδαλώδη φοροαπαλλαγή της οργάνωσης, που μοιραζόταν μόνο με… την αμερικανική πρεσβεία; Τη νόμιμη απαλλαγή από το ΙΚΑ και τις λοιπές εξυπηρετήσεις ή τις κυβερνητικές θέσεις που ανέλαβαν οι υψηλά ιστάμενοι της «Ζωής». Ο Αλέξανδρος Τσιριντάνης μάλιστα είχε την πρόταση τρεις φορές να εγκαθιδρύσει δικτατορία υποστηριζόμενη από το παλάτι, αλλά για τους δικούς του λόγους αρνήθηκε. Κρατήστε πάντως στη μνήμη τους «κύκλους πνευματικής επιμόρφωσης» για στρατιωτικούς, από τους οποίους αργότερα ξεπήδησαν τα περισσότερα ηγετικά στελέχη της δικτατορίας των συνταγματαρχών! Με αυτά όμως θα ασχοληθώ εκτενέστερα στο επόμενο άρθρο, όπως και με άλλα, όχι λιγότερο σημαντικά…
    ……………………..

    http://falsefaith.blogspot.gr/2009/06/2.html

    Η «Ζωή» μέσα από τα μάτια του Χ. Γιανναρά (μέρος 2ο)

    Το όραμα της «καινούριας Ελλάδας» φάνηκε να ανασταίνεται ξαφνικά, μερικά χρόνια αργότερα, με το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου του 1967. Κυκλοφόρησε τότε η φήμη πως όλα τα στελέχη της δικτατορίας προερχόταν από τους κύκλους «πνευματικής επιμόρφωσης» των στρατιωτικών που είχε οργανώσει το «Ελληνικόν Φως» (παρακλάδι της «Ζωής») στα χρόνια του εμφυλίου. Πάντως, τη μέρα της χειροτονίας και αναρρήσεως του Ιερώνυμου Κοτσώνη στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, η Μητρόπολη των Αθηνών παρουσίαζε την εικόνα γενικής σύναξης των παλαιών στελεχών της «κινήσεως», που χειροκροτούσαν έξαλλα τους στρατιωτικούς πραξικοπηματίες, «τα παλικάρια που μας έσωσαν». Αυτά τα στελέχη επάνδρωσαν στη συνέχεια τον εκκλησιαστικό οργανισμό στο σύνολό του και, τον πρώτο καιρό, προωθήθηκαν και σε δημόσιες θέσεις… Πραγματικά, τους πρώτους μήνες της δικτατορίας είχε κανείς την εντύπωση πως το καθεστώς προσπαθούσε να αντλήσει την ιδεολογική του βάση από το κίνημα της «Ζωής». Κυριαρχούσαν τα ίδια συνθήματα για την «καινούρια», τη «χριστιανική» Ελλάδα, τα ίδια ηθικολογικά κριτήρια «κάθαρσης», οι ίδιες μεσσιανικές επαγγελίες.
    ……………..
    Στη «Ζωή» μιλούσαν ανοιχτά για τον π. Αυγουστίνο Καντιώτη (αρχιμανδρίτη τότε, που η δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967 τον έκανε μητροπολίτη στη Φλώρινα). Τον ήξεραν καλά, γιατί ήταν πνευματικό γέννημα και θρέμμα, αλλά και αποστάτης της αδελφότητας. Τον θεωρούσαν εξαιρετικά εγωπαθή και ελαφρώς παράφρονα… Και βέβαια αρκούσε να τον ακούσει κανείς, σε κήρυγμα ή ομιλία, για να επαληθεύσει τους χαρακτηρισμούς του Παναγιωτόπουλου: Ξεκινούσε μιλώντας ήρεμα, μα προοδευτικά ερεθιζόταν από τα ίδια του τα λόγια, μέχρι που έφτανε σε πραγματική κρίση υστερίας: ωρυόταν, άφριζε, χτυπούσε τα έδρανα, έχανε κάθε αυτοέλεγχο. Κάθε φορά που μιλούσε, έπρεπε σε κάποιον να επιτεθεί… Τα έβαζε με τη βασίλισσα, την κυβέρνηση, τους δεσποτάδες, τους έβριζε όλους χυδαία, κάποτε με βρισιές καραγωγέα («οι δεσποτάδες είναι πούστηδες», ούρλιαζε από την έδρα).

    http://4.bp.blogspot.com/_JDt1ueRos9M/SiuG0gmk4WI/AAAAAAAABPQ/ziDFNZdC0pk/s320/header.bmp

    Όλη αυτή την ψυχοπαθολογική υστερία οι οπαδοί του την εισέπρατταν σαν άφοβη παρρησία και ακατάβλητο θάρρος, γι’ αυτό τον παρομοίαζαν πάντοτε με τον Ιωάννη τον Χρυσόστομο. Τους μάζευε – στίφη ολόκληρα μαινόμενων ανθρώπων με ρόπαλα και σφεντόνες – να σπάσουν τα τζάμια των ξενοδοχείων όπου γίνονταν «καλλιστεία», ή να αποτρέψουν ανάλογες ηθικές παρεκτροπές. Και ούρλιαζαν μέσα στους δρόμους: «Ζήτω ο Χριστός» – «Κάτω η αμαρτία»!
    …………….

    …………………..

    Like

  2. Κάποιος να διδάξει στη Μητρόπολη Σπάρτης την Αιτιατική πτώση των θηλυκών:

    http://www.immspartis.gr/?p=26801

    “Ημερίδα για τη Νοερά προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης στις σύγχρονες επιχειρήσεις και οργανισμούς”.

    Το σωστό είναι “Ημερίδα για τη Νοερά προσευχή ως οδηγό ανάπτυξης”,
    δεδομένου ότι ο τίτλος της Ημερίδας είναι:
    «Η Νοερά Προσευχή ως οδηγός ανάπτυξης…” και εφ’όσον η Μητρόπολη έβαλε τη Νοερά προσευχή στην Αιτιατική, πρέπει να ακολουθήσει την ίδια πτώση και ο προσδιορισμός της από την ονομαστική που ήταν πριν.

    Like

3 Trackbacks / Pingbacks

  1. Πως το Πανεπιστήμιο της Σπάρτης συσχετίζει την επιχειρηματικότητα με τις μεσαιωνικές ομφαλοσκοπικές ασκήσεις αναπνοής | για την φωτογραφ
  2. Πως το Πανεπιστήμιο της Σπάρτης συσχετίζει την επιχειρηματικότητα με τις μεσαιωνικές ομφαλοσκοπικές ασκήσεις αναπνοής | αυτόνομη πρωτοβο
  3. Πως το Πανεπιστήμιο της Σπάρτης συσχετίζει την επιχειρηματικότητα με τις μεσαιωνικές ομφαλοσκοπικές ασκήσεις αναπνοής | grassrootreuter

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: